Half en Half

Naar Middelharnis ga je natuurlijk niet voor je plezier. Toch is het niet uitgesloten dat het plezier om zich heen grijpt en je in de kraag vat wanneer je bemerkt ter plaatse te zijn. Wonderen bestaan.
Ik zat neer aan tafel bij mevrouw De La Mar en meneer Minority in een klein café-restaurant aan de haven. Buiten hield een stenen Ketelbink de wacht. Wijn stond reeds geschonken, ik moest snel de knoop doorhakken: wijn of bier. Het zijn van die keuzes die het leven er niet bepaald makkelijker op maken. Ik twijfelde. Misschien moest ik afwisselen, half en half.

Het bleek het thema van de avond, alles was half en half. Half café, half restaurant. Half binnen eten, half buiten roken. Soms verstond ik de eerste helft niet van wat er werd gezegd, soms de tweede helft niet.
Mevrouw DLM en ik praten nog al eens in gedichtentaal en cryptogrammen met elkaar, wat voor anderen maar half is te begrijpen. Zoals wel vaker de laatste tijd vloog ook ditmaal weer mijn halve levensverhaal over tafel. Ik zou die stukjes bij elkaar moeten stoppen en eens goed door moeten nemen, misschien dat ik er zelf dan iets van begrijp. Meer wijn? Ja lekker, doe nog maar een biertje.

De hele ruimte was behangen met plaatselijke schildervlijt, waarvan de ene helft scheef naar links hing, de andere half scheef naar rechts. Nog een biertje. Ja lekker, rood graag.
De avond veranderde van kleur, van naam, en uiteindelijk van datum. Ik zat gevangen in Middelharnis. Wonderwel raakte ik niet in paniek. Het gerucht ging dat er de volgende dag ook nog een bus terug naar de grote stad zou rijden. Ik mocht mij parkeren op de bank.

's Morgens sprong ik onder de douche die speciaal was afgesteld om het thema van het bezoek te benadrukken: afwisselend koud en warm. In de buitenlucht zag ik allerlei mensen om me heen die schijnbaar gewetenloos winkels in- en uitliepen, maar die waren ingehuurd, zo wist ik. Met een flinke sprint rende ik opeens naar de bus die ik in de verte de hoek om zag draaien. Een goede honderd meter verder, en al redelijk dichtbij de aankomende bus, vroeg ik mij af waar de bushalte eigenlijk geplaatst was. Ik bleek mij er al een flink eind van verwijderd te hebben en de afstand werd alleen maar groter. Rechtsomkeert en met een nog grotere sprint begaf ik mij gelijkopgaand met het publieke vervoermiddel tot ik er me, eindelijk bij de halte aangekomen, naar binnen mocht laten vallen. De chauffeur hield hield half en half zijn lachen in.

lutek Maandag 07 Maart 2011 at 11:42 pm | | default
Gebruikte Tags:

zeven reacties

Edwin
,,Naar Middelharnis ga je natuurlijk niet voor je plezier"

Had je maar even een omweggetje van vijf minuten moeten maken...
Edwin, - 14-03-’11 22:10
Lutek
:-) ik keek nog naar binnen, en zag dat je net een plaatje van Jerry Lee Lewis aanzette op de jukebox, D4 als ik me niet vergis. Bij schaken een verrassende opening.
Lutek, - 15-03-’11 22:54
Fien
'In Middelharnis blijf je voor je plezier'

D(lm)4t het elke dag.
Fien, (E-mail ) - 16-03-’11 00:03
Edwin
Maar wat had je nou eigenlijk gegeten? Quartier Latin? 't Kofjekokertje? Of heb je geen idee?
Sorry, late reactie, ben laatste weken niet zo druk op de social media geweest)
Edwin, (E-mail ) - 30-03-’11 21:37
edwin
@fien:
Ook ik ben blij dat ik deze plaats 14 jaar geleden heb ontdekt. Al was het maar om de eerste reactie van de Luteks op deze wereld: Midden Harnas? Wat is dat nou weer?
edwin, (E-mail ) - 30-03-’11 21:45
Fien
@ Edwin
Ik glimlach om je aandeel dat deze opmerking voor mij dus niet meer van toepassing was!

Dat heb je met die overkanters!
[mag ik deze term wel gebruiken na pas 2, 5 jaar inwoner te zijn van dit metropool?]
Om je alvast antwoord te geven op je vraag (voor mijn beurt):
Het was inderdaad onze stamkroeg: Quartier Latin.
Fien, (E-mail ) - 31-03-’11 17:55
edwin
@fien
Ach, overkanter blijf je altijd volgens mij. En nieuweling ook. Zeker als je zoals wij ten eerste in Rotterdam geboren bent en ten tweede ook nogal eens buiten het eiland bivakkeert.

En ooit weleens in een gesprek verzeild met twee eilanders die elkaar al sinds de kleuterschool kennen?

Ik ken Quartier Latin vooral als eetcafe, niet als plek om lang te blijven hangen, wat jullie zo te lezen wel hebben gedaan (en vaker doen!) maar dat zegt misschien meer over mij dan over QL.
edwin, (E-mail ) - 31-03-’11 23:05
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.