Team

Een pubquiz is nog geen popquiz. In een popquiz weet ik de meeste antwoorden niet, terwijl ik in een pubquiz wel alle antwoorden weet van die ene ronde popquiz die er altijd inzit. Helaas weet ik de antwoorden van alle andere vragen dan weer niet. Ik zou mezelf moeten uitbesteden per ronde. Maar om nu voor één ronde een hele avond een pubquiz bij te wonen.

In De Ooievaar woonde ik een halve pubquiz bij, echt iets voor mij. Ik had geen team. Ook had ik geen stoel. Op wat ik wel had werd ik door middel van wenken bediend door de barman. Aan de bar zat nog meer uitschot, mensen zonder team en zonder stoel, de verschoppelingen van de avond, door het lot verbonden. We hoorden de quizvragen maar deden niet mee. Gezamelijk wisten we nog behoorlijk wat antwoorden. Dat wil zeggen, 2 mensen wisten erg veel, 3 anderen zaten er goedkeurend knikkend omheen. Ik was een van die 3. Toen de popronde zich aandiende verschoof het zwaartepunt mijn kant op. Iemand vroeg me of ik de volgende week ook aanwezig zou zijn. Ik zou een waardevolle aanwinst kunnen betekenen. Ik vond het best en knikte goedkeurend.
Na de popronde kwam er nog een laatste ronde algemene vragen. De interesse in mijn volgendeweekse aanwezigheid verslapte snel. Ach, er was anders ook wel iemand anders in het uitschotteam die iets van popmuziek wist. Ik vond het best en knikte goedkeurend.

De avond ging snel, het wachten op de laatste metro duurde lang, ik kreeg er slaap van. De metro kwam, ik stapte in en dommelde in. Even later hoorde ik een stem die meldde dat station Zuidplein in aantocht was. Deuren gingen open en deuren gingen dicht. Ik vond het best en knikte goedkeurend.
Oh shit! Ik had uit moeten stappen. Niet best. Gelukkig is station Slinge niet ver van station Zuidplein. Ik had geen team en geen stoel. In het donker liep ik een station terug en dacht aan alle mensen die in een team zaten. Opeens hoorde ik iets ritselen in het struikgewas. De wind? Een struikrover? Een verliefd stelletje? Het was een egeltje. Een egeltje dat misschien zonder teamgenoot de weg kwijt was. Even drong ik aan: Loop maar over mijn arm, ga maar op mijn hand zitten. Het egeltje rolde zich een klein beetje op. Ik aaide de insecteneter van vier letters over zijn stekels en hield mezelf voor dat mijn affectie over zou komen. Toen liep het weg en ik ook.

lutek Donderdag 26 Mei 2011 at 10:17 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.