TinyMusic op 'De Zwerver'

Zoals altijd kregen alle gasten bij aankomst een stempeltje op de hand. Zelden was dat zo overbodig als deze keer. TinyMusic nam plaats op kustvaarder 'De Zwerver', een toplocatie, maar afstappen onderweg behoorde niet tot de mogelijkheden. Iemand zei dat het stempeltje meer dan alleen de verkregen toegang betekende, het duidde ook op een soort verbond, genootschap, broederschap, vriendenkring, of, als dat wat overdreven was, kon het altijd nog dienen ter identificatie van mensen die onverhoopt van boord zouden lazeren.

De Zwerver zwierf gemoedelijk de Veerhaven uit richting Botlek, de gasten wiegden mee, haren wapperden in de wind, onderweg van muziek voorzien door Port of Call en Homemade Empire. Beide artiestennamen klinken als een band maar worden gedragen door slechts 1 persoon elk. Ze zouden hun uiterste best doen zo mooi mogelijk te spelen en zingen voor ons. Deden ze dat niet, werden ze zo in de Nieuwe Maas gejonast. Ja ja, dat is het harde zeemansbestaan. Geen grapjasserij deze keer.

Sponsor Olm had ons niet alleen voorzien van flesmatige vochtigheden, maar ook van zg. flesopeners en een kalender met dames van over de datum - niet de dames maar wel de kalender. Niemand had interesse in de kalender, wel in het bier.
Ik maakte een rondje om het schip en zag een rode knop liggen, die ik vanaf nu voor het gemak zal aanduiden met 'de rode knop'. Iedereen weet dat je van een rode knop moet afblijven, je weet nooit wat er anders gebeurt, dus waarschuwde ik iedereen voor de aanwezigheid ervan. Het merkwaardige gevolg was dat plotseling iedereen met zijn tengels aan de rode knop wilde zitten, terwijl ik nog zo had gezegd dat niet te doen. Allemaal mensen die vroeger naar de kinderprogramma's van de VPRO hebben gekeken, vermoedde ik.

"Ben ik goed te verstaan?", informeerde Port of Call vanaf de boeg van het schip. Hij was goed te verstaan. Evenals de meeuwen, het klotsende water en een enkele hijskraan die nog aan het werk was. Een heerlijke lente-avond die in alles deed denken aan een zomeravond.
"Ben ik goed te verstaan?", informeerde ook Homemade Empire even later vanaf de boeg van het schip. Ook hij was goed te verstaan. Evenals de meeuwen, het klotsende water en een passerend bootje met bevriende kapitein. Ahoy!

Het was nog een heel eind terugvaren bedacht de kapitein halverwege, langer dan de heenweg i.v.m. de stroming. Hij sneed een roeier de pas af en zette koers naar de thuishaven. Haren wapperden nu nog wilder in de wind. Port of Call speelde opnieuw een setje, nu met andere nummers voor zover ik kon beoordelen, maar dat vond binnen plaats, in het ruim. Gelukkig had De Zwerver geen lading ingenomen, wat de akoustiek ten goede kwam. Bovendien was iedereen op deze manier een half uurtje verwijderd van de rode knop en zijn mysterieuze aantrekkingskracht.
"Ben ik goed te verstaan?", vroeg Port of Call en stampte vrolijk op de beat in plaats van de off-beat een robbertje mee met zijn voet op de tamboerijn. Het water klotste vrolijk mee, zo was door de scheepswand te horen.
Toen Homemade Empire voor de tweede maal aan de beurt was waren we de port of call al zo dicht genaderd dat de muziek even werd uitgesteld tot we weer aan de kade lagen. Terwijl wij nog op de boot stonden werden we van bovenaf toegezongen door de Utrechtse bard die op genoemde kade had plaatsgenomen, zijn haren en benen wapperden en bungelden mee op de maat en in de wind. Het leek wel kerstmis in de Veerhaven. Per ongeluk stapte iemand in het donker op de rode knop en zonk het schip naar de bodem.

lutek Zaterdag 04 Juni 2011 at 5:40 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.