TinyMusic Full Circle

Bijna een jaar geleden ontdekte ik TinyMusic en heb sindsdien alle edities bijgewoond. Ik ben er werkelijk niet weg te slaan, uit te zetten, of van boord te gooien, afhankelijk van de locatie. TinyMusic kwam deze zaterdag 'full circle' omdat het dit keer wegens het succces van vorig jaar opnieuw in Eva's tuintje plaatsvond. Dit is de locatie waar ik mijn eerste keer beleefde, of zoals sommige mensen het noemden, waar ik een jaar geleden door TinyMusic werd ontmaagd. Vanzelfsprekend waren de verwachtingen daarom hooggespannen. Zou het net zo lekker zijn als de eerste keer?

Een geslaagde avond is niet alleen afhankelijk van de muziek, maar het helpt natuurlijk wel als die een beetje te pruimen is, wat ook het geval was. Met name Bloomfield stal de show en de harten en, als ze hadden gewild, hadden ze ook mijn portemonnee kunnen stelen omdat ik er tijdelijk als betoverd bij zat. Gelukkig waren ze niet op mijn geld uit maar op mijn hart, een fenomeen dat overigens op de lange termijn nog veel duurder uit kan pakken.

The Moscow Express speelde vrolijke liedjes die uitnodigden tot meezingen. Iets wat je van Patrick Duff dan weer niet kon zeggen. Je kon van Patrick Duff wel meer niet zeggen, bij voorbeeld dat hij een viermansband was of een sumoworstelaar. Wat je wel van hem kon zeggen was dat hij zichzelf de beste liedjesmaker van het westelijk halfrond vond, iets wat ik hartgrondig met hem oneens was. Maar ik wist met veteranenmoed mijn ergernis in verhoogde Olm-omzet om te zetten, alzo toch de goede zaak dienend.

Als aankondiging van het vierde nummer liet Patrick ons weten dat dit nummer  zichzelf had geschreven, het had zich in een droom aan hem geopenbaard. Ik hoopte daarom dat dit nummer wèl de moeite waard zou zijn, maar na het eerste couplet ging ik verderop in de tuin maar weer een Olm uit het ijs trekken van de impro-koelkast, een teil gekoeld water met de afmetingen van een middelgroot Fins meer. Aan de partytent waarin de impro-koelkast was gevestigd, hingen op ooghoogte her en der Olm-gesponsorde flesopeners aan een koord. Iemand liep de tent in, hield zo'n koord even opzij en vroeg me of ik misschien wist waar hij een opener kon vinden. Het leek me het beste om een cola voor hem in te schenken.

Patrick-met-de-toepasselijke-achternaam was eindelijk klaar met kwelen en spelen. Een daverend applaus was zijn deel, velen hadden het fantastisch gevonden. Gefeliciteerd dan maar. Ondanks dat er in Eva's tuin niet zoiets storends als 'tijd' bestaat, moesten toch veel mensen opeens de laatste tram hebben. Een klein groepje bleef achter. Plotseling stond er een fles wijn op tafel, goede tijding. Plotseling was er nergens een kurkentrekker te vinden, minder goede tijding. Gelukkig was Warmloper Theo nog in de omgeving en hij had zijn duim bij zich. Wie heeft een kurkentrekker nodig als je een kurkenduwer tot je beschikking hebt? Om te vieren dat de fles nu open was, besloten we een wijntje in te schenken. Patrick Duff en Ilja Bloomfield speelden bij wijze van afterparty nog een aantal covers om je vingers bij af te likken, dat kwam omdat de wijn wat slordig was ingeschonken. Zó was Patrick goed te pruimen, heel goed zelfs. Dat zou hij vaker moeten doen, afterparties opluisteren.
Buiten de tuin van Eva was de wereld een stille wereld. 1 jaar TinyMusic was omgevlogen. Ongemerkt liep ik in stilte naar huis.

lutek Zondag 26 Juni 2011 at 7:23 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.