Blockblockblog

Wie schrijft blijft. Wie niet schrijft blijft ook. Achter.
Ik was enige tijd geleden aan een mooi verhaal aan het schrijven, en hield daar plotseling mee op. Er was niets mis met het verhaal, maar op een of andere manier kostte het me moeite om me er volledig op te concentreren. Hoe moest dat nu verder met dit en dat, of beter gezegd: Wat is de beste weg van A naar B, want A en B lagen al vast. Via C en D of via E en F? Of nog anders?
Zovoorts. Driewerf bla. Kortom.
Op een gegeven moment (en un momento dado) merkte ik dat ik meer met het verhaal bezig was wanneer ik niet in de schrijfhouding zat, dan wanneer dat wel het geval was, en na verloop van tijd was ik zo bang tijd te verliezen met het schrijven (wat dus niet echt vlotte) dat ik besloot er mee op te houden of het althans op een laag pitje te laten sudderen. Nu is het inmiddels zo ver dat schrijven mij normaliter goed af gaat, maar dat ik vrees voor iets wat me zal doen denken aan dat ene verhaal. Het idee dat me iets zal doen remmen in mijn loop, doet mij remmen in mijn loop. Ik realiseer me echter terdege dat werkelijk de enige reden dat ik dit schrijf, is om zo de titel van dit artikel te rechtvaardigen. En, in wisselwerking, daarmee dan weer dit artikel.
Met bestaansrechtelijke groet,
Lutek
lutek Zondag 22 April 2007 at 11:27 am | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.