Zelf Wijn Maken

Iemand heeft me ooit een verhaal verteld over wijn maken. "Wijn maken", is dat wel de juiste uitdrukking? Koffie zetten, bier brouwen, wijn maken... ik weet het eigenlijk niet.
Goed, wijn maken dus. Dat deed hij enige jaren met succes en besloot toen eens een seizoen bier te brouwen, voor de verandering. Wat hij dan ook had moeten doen, voor diezelfde verandering, was het suikergehalte aanpassen aan het nieuwe proces. Dit deed hij niet. Korte tjd later had hij 50 tijdbommen in de bijkeuken staan. Lees je altijd goed in voordat je zelf aan zulke dingen begint.
Ik ken iemand anders die ook zelf wijn maakt, en dat zelf heel goed te drinken vindt, die een procentje of 20 sterk is. Twee glazen en je loopt achteruit, als je ten minste nog kunt lopen. Gemeen spul. Dit zijn zo maar wat voorbeelden om aan te geven dat je van goede huize moet komen om de slijter te slim af te zijn. Maar daar gaat het ook niet om, het gaat er om dat het leuk is om te doen.

Hannie was op bezoek en wij besloten om samen wijn te gaan maken. We gunden ons daar een halve middag voor. Een tijdsspanne die niet de minste goedkeuring van het gistingsproces kon wegdragen. Jammer, dan deden we het maar zonder goedkeuring van het gistingsproces. Op het balkon staat 1 druif die ons in totaal 750 gram druiven schonk. Die druiven waren helaas niet groter dan aalbessen. De pitten in druiven van zulk een formaat zijn echter al wel volgroeid. De natuur kan soms zo wreed en boosaardig zijn. Het was een beetje behelpen.

Maar eigenlijk vonden we de oogst nog behoorlijk meevallen. Die 750 gram was het netto gewicht van de druiven, dus zonder takjes. We gokten dat we er een half wijnglas sap aan over zouden kunnen houden. De volgende stap was het onttrekken van het sap aan de druif. Een hele opgave. Hoe konden we het best te werk gaan? De oogst was toch echt te klein om er in een wijnvat met blote voeten in rond te gaan stampen, hoewel dat natuurlijk wel de beste methode is. Nu zijn er bij het bowlingcentrum hier beneden altijd wel kinderfeestjes; als we nu eens een kleinvoetig kind naar boven zouden vragen om voor ons in een speelgoedemmertje wat rond te gaan lopen, dan blijven we in elk geval zo dicht mogelijk bij het originele proces. Helaas was er geen kinderfeestje en er waren dus ook geen kinderen ter beschikking. Hannie kon het niet langer aanzien, zij stroopte de mouwen op en begon met de handen te kneden en te kneden dat de stukken in het rond vlogen.
Tot onze stomme verbazing bleek na enig stevig zeefwerk de sappige opbrengst maarliefst 350 gram te bedragen, de helft van het druivengewicht. Je kon er nog niet met een lasersbril doorheen kijken, zo troebel was het, maar het bleek heel erg lekker te zijn. We waren blij dat we niet op de gisting hadden gewacht. Volgend voorjaar koop ik er nog een druif voor op het balkon bij.

lutek Maandag 29 Augustus 2011 at 11:26 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.