Regen, Drup, Knollen, Citroenen

"Meneer, kunt u mij helpen, heeft u tijd?"
Tijd had ik voldoende. Of ik nu 6 of 8 of 10 saaie nummers van Tim Knol zou bijwonen, het zouden saaie nummers blijven. En door het meermalen wijzigen van plannen die ik voor vandaag om te beginnen al niet eens had gehad, kwam het dat ik reeds halverwege de middag het avondmaal tot mij had genomen en zodoende een bijzonder lange avond tegemoet ging. Het kortstondig bijstaan van een hulpbehoevende medemens zou alleen maar helpen bij het invullen van een avond van dergelijke lengte.
"Ik wil twee kaartjes Schiphol, 1 voor morgen en 1 voor donderdag."
Ik vroeg de hulpbehoevende medemens of het niet beter was deze morgen respectievelijk donderdag aan te schaffen maar ze schudde resoluut het hoofd, ze moest ze vandaag hebben.
Vooruit dan maar. Tim Knol moest nog maar even wachten, iets waar Knol geenszins weet van had. Sterker nog: Knol moest maar vast beginnen.

Na enig speurwerk, en met gecontroleerde duidelijkheid (ik vergewiste me ervan dat iedere stap die ik figuurlijk in de kaartjesautomaat maakte gezien en begrepen werd), presenteerde ik haar 2 kaartjes Schiphol. Ze keek beteuterd.
"Ik wilde 1 kaartje naar Schiphol en 1 kaartje terug." Nu keek ik beteuterd. En verbouwereerd, en verbaasd en niet begrijpend en misschien ook hulpbehoevend. Ze suste de zaak en zei dat ze naar de balie van de NS zou gaan, hoewel ze al wist dat die dergelijke kaartjes niet omruilen.
Zelf wist ik niet eens dat er sinds de invoering van de kaartjesautomaten ook nog levend personeel ergens achter een balie zat, maar kon mijn verbazing hierover niet uitspreken omdat ik veel te druk bezig was met de verwerking van de andere helft van haar opmerking. Die duidde er namelijk op dat het een gewoonte van haar was om verkeerde kaartjes uit automaten te trekken. Ze deed niet anders. Een uit de hand gelopen hobby wellicht.

Ik arriveerde veel te vroeg op Westerpop te Delft. En voor Tim Knol. Hij was nog niet eens begonnen. Ik had nog gemakkelijk 6 andere hulpbehoevenden knollen voor citroenen kunnen verkopen.
Bij de ingang zag ik een bekende beveiligingsmeneer. We groetten elkaar en terwijl ik hem al passeerde zei hij dat ik moest oppassen voor mijn schoenen. Ik meende hem verkeerd te verstaan te hebben maar wilde me niet omdraaien om te vragen of dat zo was. Dat hoefde ook niet. 5 meter verder begon het festivalterrein. Althans, daar had het moeten liggen. Het was nu onzichtbaar verborgen onder een laag modder en water.
Eerst probeer je nog wat voorzichtig langs de kant te lopen. Je moet je dan, de bewegingsvrijheid aangaande, beperken tot geveinsde interesse in de kraampjeskoopwaar. Dat houd je ongeveer 5 minuten vol. Ik besloot dat ik mijn schoenen de volgende dag zou weggooien en stapte resoluut richting podium. Hey, daar had je Tim Knol. Het begon te regenen.
Knol speelde een leuk eerste nummer. Bij het begin van het tweede nummer was ik het eerste al vergeten. Het tweede nummer was ook leuk. Bij het begin van het derde nummer was ik het tweede al vergeten. Het derde nummer was ook leuk. Zie hier in een notendop wat Knol voor muziek maakt.

Onder op het bekken bij het drumstel stond met koeienletters "KEES" geschreven. Kennelijk is hier enige onduidelijkheid over geweest binnen de band. Iemand van de muzikanten had zich mogelijk bij een vorig optreden het bekken toegeëigend en daar was toen onenigheid over ontstaan. 'Die is van mij' - 'Nee, die is van mij.' Het liep bijna uit op een handgemeen maar nadat eindelijk was vastgesteld wie de rechtmatige eigenaar van het bekken was, heeft deze er een merkteken op aangebracht om toekomstige misverstanden te voorkomen. Het was met een sisser afgelopen.

Een paar nummers later sprak Knol, tijdens een intro dat al geruime tijd bezig was: "Het volgende nummer heet 'When I am King'". Dit vond ik nogal verwarrend. Waarom zei hij niet gewoon hoe dit nummer heette, dat zou toch veel makkelijker geweest zijn? Bovendien, toen het volgende nummer werd gespeeld, bleek dat een heel ander nummer te zijn. Vreemd hoor.
Ik merkte dat ik moest blijven bewegen omdat ik anders opeens een schoen kwijt zou zijn, misschien wel twee.

Op een kleiner podium was ruimte voor kleiner talent, dat later misschien groot wordt. Dat weet je nooit. Twee dames die het nog ver zouden schoppen in het Delftse studentenfeestjescircuit deden hun best om muziek te maken. Eén van hen haalde opeens een blokfluit te voorschijn. Ik keek naar boven maar het begon niet te regenen. Toch besloot ik dat ik snel een rondje moest gaan lopen. Tijdens dit rondje, wat die vorm eigenlijk niet had, kwam ik Heer Theo tegen. Heer Theo stond, behalve net als ik in de modder, ook nog in dubio: zou hij blijven of zou hij gaan? We deden er drie biertjes elk over om te besluiten dat hij zou blijven, en nog eens twee om alsnog te besluiten dat hij zou gaan. Ik stond als aan de grond genageld, dacht ik, maar het bleek slechts dat ik te lang op 1 plaats had gestaan. Ik liep naar voren om Kaizers Orchestra te bezien en beluisteren. Het was de band waar ik voor naar Delft was gekomen. Het was inmiddels gestopt met regenen, het goot nu met bakken uit de hemel. Goed dat ik geen kaplaarzen aanhad. Na het tweede nummer hield ik het voor gezien en gehoord.
De mooiste muziek van de dag was van de mij onbekende Boxer Rebellion geweest, en in ieder geval had ik 1 leuk nummer van Tim Knol gehoord, al had ik geen idee welk nummer.

lutek Woensdag 31 Augustus 2011 at 10:27 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

twee reacties

Theo
Haha! Ja, zo ging het ongeveer! Alleen zei je dat je voor Kaiser Chiefs kwam, waarop we lachend een biertje namen...

-T
Theo, (E-mail ) - 31-08-’11 23:42
Lutek
Die bleef ik maar door elkaar gooien, ja. Misschien zij zelf ook wel. Was dat de reden dat ik er flauw van was na 2 nummers... :)
Lutek, - 31-08-’11 23:57
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.