PopRonde 2011

De R zit weer in de maand, het is PopRondemaand (althans voor regio Rotterdam, overigens ook met een R).
Vorig jaar had ik al moeite om 3 of 4 bandjes te zien, deze keer kwam ik maar liefst tot 8, een record. Toegegeven, dat is nog altijd slechts 17% van het aanbod. Je hebt een helikopter nodig om alle bands op die ene avond te kunnen zien, alsmede een uitgekiende landingsvergunning voor in de binnenstad. Probeer het maar liever niet, 8 bandjes is al meer dan genoeg.

De aftrap begon voor mij in Café Hemingway waar 'Ze Mannschaft' optrad. De laatste keer dat ik in Hemingway ben geweest belandde ik in een 70's disco waar, zoals de naam al doet vermoeden, vooral 70+ers op af waren gekomen. Iets wat zijn weerslag had op de rij voor het toilet. Die rij was er nu niet. Dat kon ook niet omdat de band de instrumenten aan het opstellen was en het drumstel hoe langer hoe meer de weg naar het toilet blokkeerde.
Vooralsnog was ik de enige, naar mijn smaak, die hier was omdat deze band er zou optreden. Ik vermoedde dat niemand anders hier niet had gezeten als de band er niet was geweest. Dat heb je met gratis binnenstedelijke festivals. Ik had bijna op willen staan om ze succes te wensen, een hart onder de riem steken, maar besloot het niet te doen. Stel dat het zwaar tegenvalt, dan wil je ook weer niet zomaar weglopen.
Ze Mannschaft speelde redelijk strak, wat mag verwacht worden van een band die strakke gitaarmuziek maakt. Zeker geen muziek om van naar het toilet te gaan. (Iets waar de geluidsman van het café anders over dacht. Hij klom over het drumstel heen en verdween naar achter. Dit was de kans om de deur te barricaderen, wat niet gebeurde. Een gemiste kans.)

Vervolgens nam het van hot naar her rennen een aanvang. Maar voor ik ergens kon arriveren raakte ik op straat aan de praat met 2 mensen die merkbaar het overzicht hadden verloren van het PopRondespoorboekje. Je kon ze zien puzzelen en geen besluit durven nemen. Ik hakte voor hen de knoop door: Wil je luisterliedjes, loop naar links, wil je pokkeherrie, loop naar rechts. Pokkeherrie, daar hadden ze wel oren naar. Ik liep zelf de luisterliedjeskant op.
Zelden heb ik zo slecht ongevraagd advies gegeven. De luisterliedjes die ik in gedachten had, van Gerhardt, werden in Café De Vijgeboom met volledige band gespeeld. Het volume stond op 10, het swingde en rockte de tent uit. Een dijk van een optreden. Met tuitende oren rende ik naar Café Stalles om een staartje pokkeherrie op te vangen. Echter, Fruit of the Original Sin speelde deze keer akoestisch. Het was precies andersom dan wat ik verwacht had. Ik kon maar beter geen advies meer geven vanavond.

De Unie zat vol mensen die niet voor Bart van der Lee waren gekomen. Afijn, dat was nog altijd beter dan de rest van de binnenstad, want die zat vol mensen die helemaal niet naar Bart van der Lee waren gekomen. Beide partijen hadden ongelijk. Iedereen had speciaal voor Bart van der Lee naar De Unie moeten zijn gekomen, hoewel ik me realiseer dat er dan wel een paar stoelen en tafels aan de kant hadden moeten worden geschoven. Een aanrader. Maar ja, met mijn adviesgevingsgave vertrouwt nu niemand meer dat het echt een aanrader is. [ http://www.youtube.com/watch?v=hZGIC78uCbY ]

All Missing Pieces had ik 3 jaar geleden eens gezien. Leuke nummers maar knullig gespeeld, en na 3 nummers had je het wel gehoord. Maar omdat ik Club Vibes niet meer van binnen had gezien sinds het niet meer Club Bizar heet, besloot ik daar toch even te gaan kijken. Op de tast meende ik dat het er sfeervol was ingericht. Na enige tijd vond ik de bar, plaatste een bestelling en raakte in gesprek met mijn buurman. Buurman straalde. Buurman was trots. Buurman was de vader van de 3 jongens van All Missing Pieces die over 5 minuten zouden gaan optreden.
All Missing Pieces had het wat rustig aan gedaan de afgelopen jaren. De tienermeisjesgekte was weggeëbd. Ze hadden flink geoefend en flink wat nieuwe nummers geschreven. Verder heb ik geen idee wat ze in de tussentijd gedaan hebben maar wat ik in elk geval weet is dat de band niet meer te vergelijken is met 3 jaar geleden. Het klonk als een klok. Het ragde, het rausde, het ruigde, het rockte. De enige reden dat er niemand in de lamp ging hangen was omdat er geen lamp hing.
Volgens traditie en als vanzelfsprekend was de afsluiter in Rotown een slappe hap. Maar dat gaf niks. De R zit weer in de maand!

lutek Zondag 18 September 2011 at 8:54 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.