Uit Vogelen

Omdat Het Park deze maand (of hoe lang het ook zal duren) een 'extreme makeover' krijgt, had ik mijn toevlucht genomen tot het parkje naast Het Park, Schoonoord. Ik hoorde van overal om mij heen mooi vogelgezang. In het bijzonder hoorde ik op korte afstand iets lustig er op los 'tsikken' en 'ziepen' en zag dat dit afkomstig was uit het keeltje ener brave roodborst. Het zat op een tak (of wat het ook is dat vogels doen - zitten is het eigenlijk niet) en was niet bang voor mij. De meeste vogels kun je wel passeren zonder dat ze opvliegen, op een paar meter afstand. Maar blijf je even staan, dan zijn ze snel weg.
Deze bleef zitten en zong vrolijk verder (of wat de geestesgesteldheid ook is van vogels wanneer ze zingen - wij interpreteren het als vrolijk). Ik pakte mijn camera, een metalen beest met één groot zoemend oog, wat hen ook wel eens doet opvliegen. Maar nog altijd bleef de roodborst zitten en zingen.

Er kwam een man aangelopen die vroeg wat ik daar zag. Een roodborstje, antwoordde ik naar waarheid. De man beaamde dat, maar keek schichtig in het rond. Hij was kennelijk op zoek naar ander gevogelte. Dat bleek ook.
Links en recht wees hij - dáár, een boomklever - en dáár, een pimpelmees - en ik hoor ergens een vuurgoudhaantje maar ik zie hem niet. Is dat hem daar?, vroeg hij mij.
Nee, zei ik, dat is een staartmees. Dat wist ik omdat iemand deze eens voor mij gedetermineerd had. Bovendien, als je zo snel niet weet wat voor een klein vogeltje er in een boom zit, gok dan maar op een soort mees, dan zit je meestal goed.
Ik kan totaal geen vogels determineren. Ze zitten ook nooit stil, die rotbeesten. Je leest bij voorbeeld in een boek: 'Heeft de vogel een gevorkte staart?'
Weet ík veel! Dat zie ik helemaal niet.
Toch hou ik erg veel van vogels. Thuis staan er een paar die ik van vakanties heb meegenomen: Karel de Condor uit Peru, Paul de Papegaaiduiker uit Ierland, en Govert uit Ghana. Govert is een bont exemplaar dat tegelijk op alles en op niets lijkt, uit hout vervaardigd voor de willekeurige toerist, niet speciaal voor de vogelkenner. En hij kostte maar iets van 2 cedi.
Al deze exemplaren zitten mooi stil, handig voor het determineren. Maar hoe leuk ik vogels ook vind, ik heb meestal geen idee wat voor merk het is.

Ik ga zeldzaam weinig uit vogelen, al was het alleen maar omdat ik ook al niet met een verrekijker overweg kan. Bovendien kan ik gewoonlijk 's morgens al niet uit mijn nest komen, laat staan midden in de nacht.
De man was echter op alles voorbereid. Daar trok hij vliegensvlug een verrekijker uit zijn jaszak. Er scheerde juist iets met vleugels voorbij en hij keek het na als ware hij een warmtezoekende raket. Het leek wel of hij op safari was. Op vogelspotvakantie.
Dit niveau zal ik nooit halen. Niet dat ik daar erg rouwig om ben. Net als een Korsakoff-patiënt die zijn eigen paaseieren verstopt, ontdek ik elke dag weer nieuwe exemplaren. Ik groette de man en ging verderop vergeefs kijken of er nog kikkers in de vijver zaten.

lutek Dinsdag 18 Oktober 2011 at 8:46 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.