Weekje Weg 5 – waarin onze held een ontdekking doet

De pijpen, de verwarming, de deuren, alles beukt en slaat en kraakt, het is hier een ongelofelijk oude boel. Het expansievat lijkt meer een explosievat. Soms maken mijn ingewanden geluiden die precies in dit huisje passen, dat komt door mijn tuinhuisdieet van de afgelopen dagen – ik ga op het huisje lijken. Na een tijdje doet alles raar. Maar ook dat went. Alles went.
De vloer is koud. Blijft koud. De warmte vliegt naar boven; de vloer, direct op de prairiebodem, blijft onverwarmd. Soms trek ik mijn schoenen een paar uur aan, maar dat zit niet lekker, dus doe ik ze weer uit. Ik schrijf een verhaal van 12.000 woorden en was tevreden.

Laatste avondmaal genoten in het restaurant op de prairie. Toen ik er eerder deze week zat, mocht ik genieten van Ajax-tv en PSV-tv, vanavond was ik te gast bij Feijenoord-tv. Ik kwam ogen tekort en besloot thuis direct een ander abonnement af te sluiten.
Nee wacht, misschien dat het beter is alle abonnementen af te sluiten. Vreemd dat ‘afsluiten’ twee tegenovergestelde dingen kan betekenen.
Een dame met ontwapenend zachte G bediende ontwapenend zacht. Ik vroeg mij af hoe ontwapenend haar zachte G-plekje zou zijn, onderwijl genietend van een ontwapenend zacht klaargemaakte varkenshaas, zo goed als ik die zelf kan klaarmaken (waarmee, toegegeven, lang niet alles is gezegd).

Tijdens het genieten maakte ik bijna een dansje op mijn stoel, mijn blik gericht op toekomstige slok van Grimbergen Dubbel - waaraan handenwrijving voorafging. Ik dacht: ik zou mezelf eens moeten zien, zo blij als een kind. Ik stelde me aan, maar dat gaf niet, want er was niemand die mij zag.
Nog een hap en nog een slok, het kon niet op. Ik mmm-mmm-mmmde dat het een lieve lust was. Was zat ik te genieten en wat… wat hoorde ik?... in de hoek van het restaurant zat nog een gast! Ik was helemaal niet alleen. Die andere gast had mij al minutenlang zien zitten, zien acteren, zien overdrijven, zien dansen, zien onzin verkopen, zien praten tegen mezelf, zien aandacht trekken, zien…
En ik dacht: Dít is precies hoe ik schrijf. Nee wacht, dit is precies omdat ik schrijf. Nee wacht, dit is precies ondanks dat ik schrijf. Nee wacht, dit is…
Ik weet dat het onzin is, schrijven. Het is aandachttrekkerij, het is onmacht, het is doen alsof je (je) iets voorstelt, het is zinloos, het is lelijk, het is al die dingen waaraan ik een hekel heb (met name aandachttrekkerij)… maar ik zou het ook doen als ik dacht dat niemand keek.

lutek Woensdag 15 Februari 2012 at 12:26 am | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.