TinyMusic op Locatie

Een van de aanlokkelijkheden van fenomeen TinyMusic is dat elke editie op een andere plek wordt gehouden. Zo zie je nog eens wat van Rotterdam en kom je nog eens ergens. Soms moet je zoeken naar de locatie, soms woon je er vlakbij, soms is de locatie mobiel. Het is altijd een verrassing.
De editie van vorige week werd gehouden in een in opbouw dan wel inrichting zijnde Marokkaanse jurkenwinkel op de Nieuwe Binnenweg. Ter locatieverduidelijking ging de organisatie vooraf uitgebreid topografisch te werk om de bezoekers in goede banen te leiden, zelfs fotografisch materiaal kwam er aan te pas. Iedereen moest het kunnen vinden. Toch leken er minder bezoekers dan verwacht. Wie weet waar deze ontbrekende zielen reeds dagen dolen...
Zelf liep ik er in één keer naar toe. Bij binnenkomst miste mijn grap (op luide toon uitroepen 'oh, het is naast de Sexorama! had dat meteen gezegd') ieder effect doordat niemand mij hoorde, wat weer het gevolg was van dat ik niemand kon zien. Het was nogal donker in de winkel-in-inrichting.

Maar daar kwam al iemand aangelopen. Het was 'hoofd licht', meneer Edwin. Tevens was daar 'hoofd knus', mevrouw Fien. Samen zorgden zij voor de waxineverlichtingsinrichting. Het was te merken dat zij beiden geen aflevering hadden gemist van de laatste drie seizoenen 'Eigen Huis in Puin'. De ruimte ging, letterlijk, zienderogen vooruit in aangenaamte.

De eerste band, Luik, bezat een gitarist die iets weg had van Pete Townshend, een drummer die iets weg had van de drummer van Codeine, een bassist die iets weg had van Roger Waters, en een toetsenist die niets weg had van Mick Jagger.
Ik stond vanuit zo'n hoek te kijken dat het net leek of de drummer een been miste. Gezien de snelheid van de liedjes had dat ook makkelijk gekund. De liedjes waren zó langzaam, hij had eigenlijk nóg wel een been kunnen missen. Niemand zou het hebben gemerkt, niet eens hij zelf.
Na afloop kocht iedereen een CD en de band was tevreden.

Het tweede optreden was van een zanger-gitarist-toetsenist die iets weg had van Will Samson. Erg veel zelfs. Het was hem!
Vooraf werd gevraagd zo stil mogelijk te zijn; Bij voorbeeld, als je naar het toilet moest, het doortrekken samen te laten vallen met het applaus na een liedje.
Uitgerekend nu moesten er diverse mensen naar het toilet. En de liedjes duurden telkens nogal lang. Er stond halverwege het optreden al een flinke rij voor de deur van het toilet, en toen had hij nog maar 2 nummers gespeeld.
Na afloop kocht iedereen een CD en het publiek in Groningen, een dag later, was pisnijdig want de CDs waren precies op.

Zo dicht bij 'De Ooievaar' was een kleine afterparty onvermijdelijk. Hier was het eerste luchtgitaaroptreden van een man-in-pak die de enige was die dacht dat hij iets weg had van Angus Young.
Het tweede optreden was van diezelfde man-in-pak (maar de man zat inmiddels steeds minder in zijn pak, en zijn haar plakte op zijn voorhoofd) die de enige was die dacht dat hij iets weg had van Axl Rose.
Het publiek was zeer tevreden maar hij verkocht geen enkele CD.

lutek Zaterdag 18 Februari 2012 at 7:04 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.