Goedemorgen

Het is heerlijk om vroeg wakker te zijn, het gevoel te hebben dat de hele dag nog voor je ligt. Je bruist van energie, hebt plannen, en geniet al van het vooruitzicht allerlei dingen te doen. Heerlijk ook, dat moment met de eerste koffie in de hand, even naar buiten te kijken en te zien dat de rest van de wereld nog slaapt. Vandaag wordt groots!
Des te vervelender is het dat ik de laatste tijd met geen mogelijkheid wakker ben te krijgen. Doordeweeks lukt het opstaan nog wel, met behulp van een tweetal wekkers, maar in het weekend faalt het lichaam of de wil, of een combinatie van die twee.
Begrijp me niet verkeerd, lekker vroeg opstaan is niet iets waar ik een jarenlange reputatie mee heb opgebouwd. Het is niet zo dat die opstaanmoeite van recente aard is. Maar ik heb tegenwoordig genoeg te doen op zaterdagen en zondagen om te rechtvaardigen dat ik al om 7 uur naast mijn bed zou moeten staan. Waarom kom ik er dan toch pas om 11 uur uit?

Ik denk dat het volgende aan de hand is: mijn onderbewuste vindt, vermoed ik, dat ik er beter aan doe zo lang mogelijk in bed te blijven liggen. Niet met het idee dat ik buiten bed meer kapot maak dan me lief is, maar omdat de dingen die ik te doen heb niet van die belangrijke aard zijn dat ik mij daar de hele dag mee bezig zou moeten houden.
"Kom op joh", zegt mijn onderbewuste, "een stukje schrijven, paar boodschappen doen, kleine parkwandeling maken, hapje eten, dat kan je ook wel in 15 uur tijd, daar heb je geen 18 uur voor nodig. Of was je werkelijk van plan vandaag de kamer te stofzuigen? Nee toch zeker!"
En inderdaad, daar kan ik hem geen ongelijk in geven. Ik draai me dan nog eens om, nadat ik de wekker per ongeluk uit heb gezet in plaats van de snooze-knop te hebben ingedrukt, en word 3 uur later pas weer wakker.

In de ochtend slaap ik licht en zo komt het me voor dat ik me sommige dromen nog kan herinneren, beter in elk geval dan dromen van in de diepe slaap. Ik geniet van mogelijk gemaakte onmogelijkheden, met dank aan Morpheus.
Ik denk aan de dingen die ik doe, die ik kan doen, die ik niet doe, die ik zou moeten doen, en die ik ooit nog eens doe.
Misschien is het zo beter dan te vroeg op te staan en me in wakkere toestand niet te realiseren dat ik niet doe wat ik van plan was te doen of dat ik vergeet wat mijn plannen waren.
Nu eerst ga ik een paar boodschappen doen, een kleine parkwandeling maken en een hapje eten.

lutek Zaterdag 03 Maart 2012 at 12:24 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.