Hij Doet Heel Erg Zijn Best

Jarenlang was ik vaste, en bijna enige klant van Kapsalon Hannie. Die kapsalon zat op de 7e verdieping van het Zuiderterras, in de badkamer. Maar Hannie heeft nu andere bezigheden dus besloot ik weer eens mijn oude kapper op te zoeken. Mijn oude kapper was destijds al een oude kapper en hij bleek er inmiddels mee te zijn gestopt. [Vul hier uw eigen woordgrap in.]
Op de plek van de oude kapperszaak, diep in Oud Charlois, was nu een winkel. Ik stapte binnen in vergeefse hoop nog iets te vernemen over de beste oude man. Niemand wist echter waar hij tegenwoordig was. Nee, hij zou wel gestopt zijn, was de algemene mening.
Een klant die in de winkel stond vertelde me dat schuin aan de overkant een andere kapperszaak zat, een Marokkaanse meneer, heel goed, en 'hij doet ook heel erg zijn best'.

Even later betrad ik verwezen kapperszaak.
'Doe maar lekker kort, centimetertje over, het wordt zomer', schalde ik door de kleine ruimte. De man leek niet geïnteresseerd. Hij zou zelf wel even zien hoe of wat, daar had hij mijn advies niet voor nodig.
Nadat hij de restanten van een vorige klant had weggeveegd, graaide hij een tondeuse uit een la en viel meteen aan. De grijze vlokken vlogen in het rond. Hij wees iets aan bij mijn bakkebaarden. Ja, zei ik, dat mag er af, tot aan de bovenkant van mijn oren.
Hij gebaarde dat dat nogal wiedes was, maar dat hij iets anders bedoelde. Wat hij bedoelde werd me niet duidelijk.
Op het geluid van de tondeuse na, was het even stil.
Toen vroeg hij waar ik woonde, en of ik altijd al in Nederland had gewoond. Hij vroeg dit ongetwijfeld uit interesse, of beter gezegd, omdat hij het idee had dat hij bij een nieuwe klant toch ten minste enige interesse moest voorwenden, doch met welke beweegredenen hij het ook vroeg, het had veel meer weg van een verhoor dan van iets anders.
Het ging nog door: Was ik getrouwd? Had ik kinderen?
Mogelijk dat ik hier een antwoord gaf dat zijn goedkeuring niet kon wegdragen, want opeens bleef het stil. Ik zat te wachten in de stoel op wat ging komen.

Er gebeude niet veel. Een andere meneer had inmiddels de zaak betreden en de twee heren wisselden enige beleefdheden uit in het Darija, of wat ze dan ook precies spraken.
In de spiegel zag ik dat de kapper zich naar mij omdraaide. Hij keek me aan, zag mij kijken, en gebaarde dat ik uit de stoel mocht komen. Hij was al klaar!
Ik keek eens goed naar mijn bol. Hier en daar zag ik nog een plukje dat er best af had gemogen. En links achter voelde ik duidelijk een ongelijke lok. Die kon ik niet zien, want er was maar één spiegel voor me, en geen spiegel achter me.
Omdat ik van te voren niet had gevraagd wat knippen zou kosten, kon hij me berekenen wat hij wilde, wat hij dan ook deed. Trouwens, wat knippen kostte deed er niet toe, want hij had bijna alleen maar de tondeuse gebruikt.

Ik was al met al nog geen 5 minuten binnen geweest. Mijn hoofd jeukte aan alle kanten. Haren waren achter van mijn nek in mijn shirt gekropen. En ik had het idee dat de tondeusetanden hier en daar iets te diep op de materie waren ingegaan.
'Tot ziens', groette de kapper me. Ik betwijfelde het.
Maar ik had een lekker korte kop, wat immers de oorsponkelijke bedoeling van dit uitstapje was geweest. De weg terug naar huis op deze maartzaterdagmiddag was frisser dan de heenweg.

lutek Zondag 04 Maart 2012 at 2:18 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

twee reacties

llja sanders
Leuk stukje. wat is URL?
llja sanders, (E-mail ) - 04-03-’12 16:17
Lutek
URL is een Uiterlijk Roerloze Levendigheid, geloof ik.
Of anders de ingrediënten van een Ui-Radijs-Lof-schotel.

(andere suggesties zijn welkom)
Lutek, - 04-03-’12 16:32
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.