Relativeringstheorie

Op zondagavond is het hard werken geblazen om een verpozingsgelegenheid te vinden in de stad. Uitgestorven is het. Vagabond: 2 mensen, Voigt: 3 mensen, Riddert: dicht, Hemingway: dicht.
Voigt dan maar. De kaartjesknipdame uit Papendrecht neemt een Bob, ik neem een Bier. De avond kabbelt voort. Wij kabbelen naar Rotown.
In Rotown is het absoluut niet druk maar relatief een gekkenhuis. Wij gaan voor de absolute getallen, daar ben je relatief beter mee uit.
Doodse stilte voor Kim Jansen. De stilte is absoluut, laat staan relatief. Maar relatief mag het er ook zijn, die stilte, zoals wel blijkt uit het applaus dat ieder nummer volgt.
Kim Jansen zingt mooi. Dat hoef je hem zelf natuurlijk niet te vertellen maar dat doe ik voor de zekerheid toch. Na afloop. Anders geeft dat zo'n lawaai, naar verhouding.

Case Mayfield speelde anderhalf jaar geleden nog in Rotterdam voor 5 mensen. Het zal wellicht op een zondagavond geweest zijn, ergens tussen Le Vagabond en Voigt in. Nu staan er in Rotown 150 man in stilte, nogmaals van doodse kwaliteit, te luisteren.
De muziek is allerminst van doodse kwaliteit. En het wordt nog iets verlevendigd ook, door bestelling van een Bob en een Bier.

Case' muziek lijkt helemaal nergens op. Een groter compliment kan ik niet geven. Daar is niets relatiefs aan, want onvergelijkelijk. Duidelijker kan ik het niet maken.
De prachtavond wordt ruw benadrukt door mij ter ore gesteld slecht nieuws van Meneer Barman. Hij zegt dat ik de allerallerlaatste Affligem-dubbel bestel. Dat is het slechtste wat ik sinds jaren in Rotown heb gehoord, afgezien van sommige muzikale fragmenten uit de halfjaarlijkse popquiz.
De kaartjesknipdame uit Papendrecht Bobt ondertussen gewoon verder maar ik kan wel janken. Wat nu, of beter gezegd: wat volgende keer? Leffe is ook wel lekker maar doet onder voor Affligem. Van relatieve ontzetting en absolute afschuw ledig ik het glas niet eens tot de bodem. Ik heb dus, absoluut gezien, niet de laatste Affligem geledigd. Toegegeven, ik had er naar verhouding al aardig wat op.

Na afloop van het concert hebben de meeste mensen absoluut geen zin om te blijven hangen, of misschien moeten zij allen relatief vroeg op; een ware run op 'de jassen' is het gevolg, een exodus die niet minder dan bijbels te noemen is. We kabbelen mee op de mensenzee en staan buiten. Een relatief snel eind van de avond.

lutek Woensdag 14 Maart 2012 at 9:18 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.