Saoto

Ingrediënten en bereiding Saotosoep in 3 simpele stappen:
stap 1: Men hebbe een vriendin die op vakantie gaat naar Suriname en daar op een kookcursus de soep leert maken.
stap 2: Men worde uitgenodigd op proeverij van deze soep.
stap 3: Men schuive aan en lepele de hele handel naar binnen.

Zo. Simpeler kan ik het niet maken. Iedereen kan het.
Veel lastiger is het om op tijd te zijn voor bovengenoemde aanschuif* [*zie ingrediënten en bereiding, stap 3].
Ik wereldreis wat af de laatste tijd. Laatst ging ik nog naar Papendrecht, nu naar Hendrik-Ido-Ambacht. In beide gevallen moest ik me enigszins haasten voor de bus, vanaf Zuidplein. In beide gevallen zag ik niet zo snel bij welke halte die bus zou stoppen; er zijn wel 20 haltes voor 100 bussen. In beide gevallen vond ik net op tijd de juiste halte en viel de juiste bus binnen. In beide gevallen had ik eerst een rondje Zuidplein gerend langs alle andere haltes en bleek ik de dichtstbijzijnde te moeten hebben, de halte die ik meteen passeer als ik hier de deur uit loop.

Om de avond een extra exotisch tintje te geven, had ik mijn Ghanese overhemd aangetrokken. Een prachtig en feestelijk kledingstuk. Ghana en Suriname liggen weliswaar op verschillende continenten maar van hieraf gezien is het allebei best een behoorlijk eind weg. Bovendien heb ik geen overhemd uit Suriname.
Erg exotisch was ook dat op een haar na geen van de tafelgenodigden elkaar kenden. Ideale omstandigheden voor een whodunnit. Maar omdat er niemand vermoord werd, beperkten wij ons tot een whoisit.
De een vertelde over haar werk, de ander vertelde over zijn muziek, de volgende over welke landen hij zoal bezocht had, en ik lulde een beetje met iedereen mee zoals ik dat meestal doe. Op den duur gaat het helemaal vanzelf.

De avond verliep gesmeerd en we hadden geen enkele reden om van tafel op te staan, wat goed uitkwam omdat iedereen zich onbeweeglijk had gegeten aan de lekkere soep. De meneer die als eerste probeerde op te staan, viel voorover neer en heeft een half uurtje languit midden in de huiskamer op zijn buik gelegen. Aan een omhooggehouden duim konden we zien dat hij het verder goed maakte.
De dame die als tweede opstond wist zich redelijk staande te houden. Althans op de heenweg naar het toilet alwaar een plasje gedaan moest worden. Voor de terugweg ontbrak de nodige kracht echter, zodat de conversatie daarna enige tijd op iets luidere toon moest worden voortgezet opdat iedereen alles kon blijven volgen.
Zelf rolde ik in een moment van onachtzaamheid pardoes van mijn stoel op de grond maar zette de gemaakte neerwaartse vaart handig om in een horizontale, richting balkon, en maakte aldaar van de gelegenheid [sic] gebruik een sigaretje op te steken.

De gastvrouw raapte ons uiteindelijk maar weer op en rolde ons de lift in. De lift had geen andere keus dan naar de begane grond te zakken - we hoefden de knop niet eens in te drukken. Buiten stond een takelwagentje klaar dat iedereen veilig thuisbracht.

lutek Zaterdag 17 Maart 2012 at 9:01 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.