TinyMusic en De Dingen

In de voortdurende serie 'musiceren in mijn woonkamer' heb ik nu al voor de tweede maal op rij de muzikant(en) niet gevraagd een liedje te spelen. Ik heb daar heel toepasselijk ook geen filmpje van gemaakt. Had ik er een filmpje van gemaakt zou ik kunnen hebben laten zien dat er niet gemusiceerd is in mijn woonkamer. Dat heb ik niet dus moet u mij maar op mijn woord geloven dat dat niet gebeurd is.
Het leek me zo leuk en aardig, muzikanten op doorreis die hier een slaapplek genieten 's morgens bij de koffie te vragen de gitaar en de stem ter hand te nemen, dat te filmen en op internet te delen. Ik vermoed nu dat ik in het vervolg de traditie zal voortzetten en wederom geen filmpje maak van enig gemusiceer in mijn woonkamer dat niet heeft plaatsgevonden. Het doet in elk geval de naam TinyMusic eer aan.

Het was een lange avond geweest, een avond die de grenzen van de definitie ruimschoots overschreed. Reeds om 5 uur begon de avond, om 3 uur was die pas ten einde. TinyMusic had een editie op Zuid georganiseerd. Op Zuid gebeurt doorgaans niet zo veel dus moet je zorgen dat je zelf iets laat gebeuren. Op Noord kun je je mee laten voeren, op Zuid moet je zelf de dingen in werking zetten. Het in werking zetten der dingen nam te vroeg een aanvang. Ondanks dat viel er veel te genieten van Ormonde en Mood0. Omdat de avond zo vroeg was begonnen, had de avond bij de klanken van het laatste nummer wat mij betreft ook wel meteen afgelopen mogen zijn. Maar de dingen dachten daar anders over. Dat is wel vaker met de dingen, je zet ze in gang maar voor je het weet gaan ze een eigen leven leiden.
Ik bedacht een plan: ik zou de dingen buiten van een afstandje gadeslaan, het gebeuren, de voortgang, de omstandigheden, het woeden, en bij het naar buiten komen zou ik het pootje lichten of bespringen, afhankelijk van de grootsheid ervan. Ik verschanste mij achter een boom en wachtte de dingen af. Op miraculeuze wijze wist ik een uur later de dingen zo van elkaar te scheiden dat ik overbleef met precies de twee muzikanten die ik een slaapplek zou bieden. Het plan was geslaagd. We liepen naar huis.

Robert en Anna-Lynne vormen het duo Ormonde. Ze tourden al een goede week door Nederland en Duitsland, hadden alle verplichte musea en historische bouwwerken nu wel gezien en waren daarom aangenaam verrast te constateren dat ik boven een bowlingcentrum woon. Dát was nu eens precies waar ze zin in hadden. Snel ontdeden wij ons van bagage en huurden een baan. Anna-Lynne speelt al bijna een jaar geen gitaar meer i.v.m. een polsblessure, laat staan dat ze zou kunnen bowlen. Robert daarentegen had goede handen, goede zin en goede dorst: de drie belangrijkste ingrediënten voor optimale beleving van het edele bowlingspel. Robert gooide regelmatig in de rechtergoot, ik verkoos de linker. Ons beider doorsnee zou vast een wereldpartij hebben gespeeld, doch met de afzonderlijke delen was het behelpen. We namen de dingen zoals ze kwamen.
Intussen moedigde Anna-Lynne ons aan, bestelde drankjes, en liet barman Mark al haar verzoekjes draaien. Ook die dingen namen we zoals ze kwamen, en min of meer in die volgorde.
's Morgens liet ik hen uitslapen, maakte ontbijt klaar en zette koffie. Nadat ik ze een paar uur later op het station had uitgezwaaid en terug thuiskwam vergewiste ik me ervan dat de dingen alle verdwenen waren. Ik liet mij in bad glijden en wachtte op de dingen die komen zouden.

lutek Zondag 01 April 2012 at 8:58 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.