Eco-Marathon

Vanuit mijn woonkamer kijk ik uit op sportpaleis Ahoy'. De afgelopen twee jaar kijk ik er nog meer op uit dan daarvoor; niet omdat er iets aan mijn ogen is veranderd maar omdat Ahoy' wat groter is geworden. Voor sommige concerten die er gehouden worden verzamelen massa's mensen zich op het plein voor het sportpaleis, al uren voordat de deuren opengaan. Soms al in de ochtend.
Als K3 er optreedt herken je het publiek dat voor K3 komt, als Metallica er optreedt herken je dat publiek. Maar niet altijd kun je het concert identificeren aan de hand van het publiek. In zulke gevallen moet ik even op de website van Ahoy' kijken. Ah, denk ik dan, Toto - vandaar dat het publiek nergens op lijkt.
Het zou aardig zijn om eens een tiental foto's te maken van het publiek op tien verschillende middagen. Als quiz. Wie komt waar op af?
Eens in het jaar komt hier ook de marathon langs, of kun je wat verdwaalde deelnemers aan de Roparun voorbij zien waggelen, of heb je ereplaatsen voor de start van de Tour de France (als je tenminste slim genoeg was om niet precies in die week op vakantie te zijn).

Vandaag zie ik iets anders. Voor Ahoy torent een reuzenrad uit boven de groene bomen. Enkele bakjes zijn bezet met mensen zonder hoogtevrees. Er zit nog weinig beweging in, kennelijk moeten er steeds enkele mensen instappen, voor mij buiten beeld. Er hangt een groot doek aan het rad maar het is gedraaid zodat ik niet kan lezen wat er op staat. 'Marathon'? Ik zie het niet goed.
Er loopt weliswaar een enkele sportieveling in trainingspak over het plein maar, bedenk ik, iemand die een trainingspak draagt hoeft niet noodzakelijk sportief te zijn. Een pak is maar een pak, het zegt verder niets over de drager.
Boven het groen lees ik nu 'eco-marathon'. Iemand is goed bezig, dat is fijn om te zien. Iemand met hart voor moeder aarde, die zich inzet voor een beter milieu, een schonere toekomst.
Het reuzenrad draait verder; verbijsterd lees ik 'Shell eco-marathon'...

Teleurgesteld om zoveel cynisme draai ik de lamellen dicht.
In de Algemene Beleidsuitgangspunten van Shell staan zinnen als 'onze kernwaarden van oprechtheid, integriteit en respect voor mensen', 'bijdragen aan het algemeen welzijn van de gemeenschappen waarin wij werken', en 'het in acht nemen van normen voor veiligheid, gezondheid, welzijn en milieu.'
Maar er staat ook "voor zover dat binnen de legitieme rol van het bedrijfsleven past". Je hoeft maar te kijken op de website http://worsethanbad.org/ van Milieudefensie om te zien waar het volgens Shell niet in de rol van het bedrijfsleven past.
Shell is een man met een heel dikke buik die zich in een veel te klein trainingspak heeft gehesen. Shell is niet sportief.

lutek Donderdag 17 Mei 2012 at 1:56 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.