Ackerdijkse Plassen

Er is een plek, hier niet heel ver vandaan, waar 200 verschillende soorten vogels te vinden zijn: de Ackerdijkse Plassen. Het wordt een vogelparadijs genoemd wat eigenlijk wil zeggen dat het een Lutekparadijs is. In de vroege ochtend, het was nog nacht, ging ik op weg om dit van dichtbij te aanschouwen.
Vrij snel wist ik dat ik iets essentieels was vergeten. Ik had kijker, kaart en fototoestel bij me, ik had een fles water en een hartige snack meegenomen, maar toen ik direct bij aankomst begroet werd door een stuk of 200 gevleugelde vrienden van een heel andere orde, namelijk die van de insecten, wist ik dat ik ook een flesje deet had mee moeten nemen. Weide, slootjes, plassen, zonsopkomst, wat je noemt een muggenparadijs. Het werd een gretige begroeting. Mocht ik mijn lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap zal men niet half zo gulzig van de gelegenheid gebruik maken als de muggen dat deze ochtend deden. Toen ze na 5 minuten geen enkel plekje op mijn lichaam meer konden vinden dat nog niet gestoken was, dropen ze teleurgesteld af en kon ik me bezighouden met waar ik voor gekomen was.

Je kunt als bezoeker het gebied van 134 ha niet betreden, je kunt er alleen omheen lopen, maar er valt vanaf de omtrek genoeg te zien. Bovendien zijn er enkele strategisch geplaatste uitkijkposten, waarvan één op enkele meters hoogte. Strategisch zeg ik, maar de plassen bevinden zich geografisch op enkele kilometers boven Rotterdam airport. Mogelijk hebben sommige vogels zich laten inspireren door de daar opstijgende vliegtuigen. Ik had nog maar net een post beklommen die uitkeek over een stuk weide met een verderop gelegen plas toen ik bijna onthoofd werd door een paar passerende knobbelzwanen. Fasten your fucking seatbelts, anders lig je in één keer weer beneden.

Beneden aangekomen bleef ik even liggen luisteren naar het prachtige gezang van een vogel die verscholen zat in het riet. Ik vermoed dat het een aria uit de Rigoletto was. Ik noemde de vogel een rietzanger wat later ook precies bleek te kloppen. Even verderop zat er een mus in het gras, die ik voor het gemak een grasmus noemde. Ook dat bleek te kloppen. Op deze manier waren de vogelsoorten wel heel gemakkelijk te onderscheiden van elkaar. Lastiger is het om te bepalen wat nu een wulp, een grutto en een tureluur is. Maar aangezien ik (denk ik) geen van die 3 heb gezien, is dat niet erg van belang.
Nadat ik even wat in het rond had gefoerageerd, vervolgde ik mijn pad. Of beter gezegd, ik vervolgde het pad om de plassen. Dat lag er ten slotte al.
Met de mensheid op veilige afstand vermaakten de vogels zich prima, en ik ook. Had ik een vogelpak bij me gehad, zou ik zelf even door de drassige weilanden hebben gaan lopen.

lutek Maandag 28 Mei 2012 at 2:35 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.