FTW in Rotown

Karla de Zwerfster liep voorbij en had geen interesse in de band die optrad in Rotown. Hier en daar bietste ze een euro. Ze kreeg er zelfs een paar van een groepje mensen die haar een week eerder nog hadden nageroepen. Ze hadden misschien spijt, of waren beter bij kas, of waren in betere stemming door de muziek van vanavond.
Fuck The Writer trad op, ter gelegenheid van het uitbrengen van hun LP Δ. Wat een plaat. Ik had hem al gehoord, een maand eerder, en wist al dat het een topavond zou worden. Dat werd het ook.
Vooraf zat ik met twee andere fans een beetje te terraspopelen - hoe zeg je dat? - in prettig vooruitzicht te genieten van lente en bier; het concert lag nog 20 minuten in de toekomst. Ik ben een veteraan, realiseerde ik me, toen er monden openvielen bij mijn mededeling dat ik 'Ein Abend In Wien' had bijgewoond, 100 jaar geleden.
"Oh maar dan heb je Nirvana gezien, en Pearl Jam, en The Smashing Pumpkins!"
Nu ja... Nirvana had ik gemist, Pearl Jam was daar helemaal niet, en The Smashing Pumpkins heb ik wel tig keer gezien maar niet daar.
Het maakte niet uit, ik was daar bij geweest.
Ik bedacht dat het aardig, nee, meer dan aardig zou zijn als mensen over 20 jaar zeggen: "Jij hebt Fuck The Writer nog in Rotown gezien!"

Toen ik de LP kocht, schoot het me te binnen dat ik de laatste 30 platen na aankoop niet eens meer gedraaid heb. Bij sommige wist ik al voor aankoop dat ik die niet zou draaien. 'Support the artist, buy the record'.
Voor FTW maak ik nadrukkelijk een uitzondering. Wat een plaat.

lutek Donderdag 07 Juni 2012 at 10:12 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.