Mijn Neus

De gedachte dat ik misschien ooit toen ik klein was een gummetje in mijn neus heb gestopt dat er nooit meer is uitgekomen, houdt me al bezig zolang ik me kan herinneren. Logischerwijs betekent dit dat, als dit in werkelijkheid gebeurd is, dit zou moeten zijn gebeurd vóór de tijd dat ik me kan herinneren dat het me bezighoudt. Anders zou ik het wel zeker weten.
Het kan zijn dat ik er aan begon te denken omdat ik een dergelijk verhaal eens had gehoord of gelezen, of misschien omdat er een ouder of leraar was die het me vertelde, als waarschuwing.
Of ik er daadwerkelijk angst voor heb gehad, kan ik mij niet herinneren maar het lijkt me van niet. Ik heb een levendig voorstellingsvermogen (of fantasie, zoals het ook wel genoemd wordt) wat in eventuele combinatie met dwanggedachten - als ik op de Euromast sta, vraag ik me altijd af wat er zou gebeuren als ik er van afspring (hoewel je na een aantal jaren niet meer kunt onderscheiden of de dwang zit in de gedachte aan het springen of de gedachte aan het denken aan het springen) - die in potentie kan leiden tot een niet wenselijke samenloop van omstandigheden, maar dat is iets anders dan er angst voor hebben, waarbij weer wel moet worden aangetekend dat angst vaak heviger is voor iets waarvan je niet weet of het bestaat dan voor iets waarvan je het wel weet.

Net als veel andere mensen ben ik niet geheel tevreden met mijn lichaam. Ik heb het niet over de uiterlijke aspecten, die wisselend belangrijk en onbelangrijk zijn (en naarmate de leeftijd vordert alleen maar onbelangrijker worden), maar over sommige lichaamsfuncties: het kniegewricht bij voorbeeld.
Maar, om niet te ver uit te weiden, vergeet dat kniegewricht; ik duik mijn neus in.
Al jaren heb ik last van mijn neus. Behalve dat ik er nauwelijks mee kan ruiken (waarschijnlijk doordat hij kurkdroog is), is het mij vooral een doorn in het oog dat hij altijd kriebelt. Met 'altijd' bedoel ik 24 uur per dag, onafgebroken, immer. Altijd dus.
De laatste maanden komt daar nog bij dat ik een permanente bloedneus heb, en dat het voelt alsof er een rijstkorrel in verstopt zit.
Mocht ik komen te overlijden, en de kans is groot dat dat een keer gebeurt, hoop ik dat iemand controleert of er inderdaad misschien een gummetje in is blijven zitten. Daar ben ik nu toch zó benieuwd naar.

lutek Donderdag 07 Juni 2012 at 10:38 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.