Reisverslag

De erwtensoep komt langzaam mijn neus uit. Dat is gewoonlijk, want figuurlijk, niet zo erg. Dit keer is ongewoonlijk, want letterlijk, en vrij vervelend.
Een geplande schrijfweek (Zwitserlandreisverslag) valt in het water door lichamelijk zwaktebod. De geest heeft geen eigen wil. De wil geeft de geest. Misschien morgen.

De volgende dag biedt geen verandering... geloof ik. Ik bedoel te zeggen dat ik moeite heb onderscheid tussen de dagen te maken.
Ik beschouw de week reeds halverwege als verloren en voel het daarom niet als opoffering om een 'openmicsessie' bij te wonen in Café Voigt. Daar zat ik trouwens al naar uit te kijken.
Na aankomst zit ik eerst een half uur te rillen, te zweten en te ijlen voordat ik begrijp wat er om mij heen gebeurt. Dit ontgaat de goegemeente goeddeels daar het een warme avond na een koude dag is (of andersom; ik heb werkelijk geen idee).
Bijgekomen en in mijn element (voornamelijk zuurstof) beluister ik diverse optredens van diverse optredenden.

Even later krijg ik de niet te benijden taak iemand uit te leggen waarom een bepaald optreden 'niet mijn smaak' is.
Waarom is het 'niet jouw smaak'? Is het te dít? Is het te dát? Waarom vind je dat andere dan wel leuk?
De moed zinkt me in de schoenen. Ik weet het niet. Het is gewoon niet mijn smaak.

Iemand zingt over 'Armageddon' alsof het iets vreselijks is.

lutek Vrijdag 29 Juni 2012 at 3:14 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.