Gavin Friday

Ik kon nauwelijks geloven dat het alweer een jaar geleden was dat ik naar Waterpop was geweest? En inderdaad, het was alweer twee jaar geleden.
Traditioneel was er meer zon dan water op Waterpop. En gras, veel gras. En er was Moss. Buitengewoon aangenaam allemaal. De hoofdact zou pas om 9 uur beginnen. Ik had, na Moss, halverwege de middag, derhalve alle tijd om van het gras te genieten.
Er waren tussendoor voldoende andere bands maar die konden me nauwelijks boeien. Niettemin waren er enkele educatieve momenten. Door het optreden van Rats on Rafts realiseerde ik me weer hoe fijn het is als liedjes een einde hebben in plaats van dat ze willekeurig ergens worden afgebroken. Je staat daar eigenlijk zelden bij stil. Zodoende heb ik toch nog iets opgestoken van hun concert.
Van 24 Pesos werd gezegd dat ze blues speelden. Dat was conservatief uitgedrukt. Er werd een volledig overhemd met lange mouwen neergezet.

Het publiek was een bont gezelschap van rockers, hippies, ouders, kinderen, bejaarden, drankorgels, muziekliefhebbers, fijnproevers, dagjesmensen, stedelingen en landlopers. Eén band, waarvan mij de naam ontschoten is, was in staat om al deze verschillende mensen samen te brengen. Weliswaar aan de andere kant van het festivalterrein, maar het was desondanks een hele prestatie.
Iemand zei me dat Gavin Friday niet de hoofdact zou zijn. Ik moest hier hard om lachen maar de persoon was zeer serieus. Hij haalde zelfs een festivalkrant tevoorschijn waarin gedrukt stond dat na Gavin Friday nóg een band zou optreden. Ik wimpelde het weg. Dat moest een grap zijn, weliswaar een ver doorgevoerde, maar toch een grap. Hoe kan - zo overtuigde ik hem ten slotte met enige retoriek - Hoe kan Gavin Friday nu niét de hoofdact zijn? Tsja, daar had hij ook geen antwoord op.

Het is niet alle dagen dat Gavin Friday (of Kevin Friday, zoals hij werd aangekondigd) je iets vraagt, maar als hij je iets vraagt dan doet hij het ook goed. "Did you ever have sex with a priest?"
Het meest veilige antwoord leek me: "I'm not sure". Hij zette hierna een romantisch liedje over de dood in. Of misschien ging het ergens anders over, dat weet ik niet meer precies.
Gavin Friday (of Oscar Wilde, zoals hij zichzelf aankondigde) had er zin in deze avond. Misschien omdat het maar een kort optreden was. Of wellicht leek het kort omdat hij er zo'n zin in had. Je kunt er naar gissen maar zeker weten doe je het nooit.
Na het laatste nummer liep ik direct het festivalterrein af. De hoofdact was ten slotte geweest. Tot mijn niet geringe verbazing klonk er opeens weer muziek achter me. Hoe was het mogelijk. De grap werd wel erg ver doorgevoerd, én met samenspanning van de organisatie, anders mocht die muziek nooit van op het podium geproduceerd worden. Een gedeelte van het publiek deed nota bene mee: ze bleven gewoon staan kijken en luisteren, alsof er werkelijk nog een band aan het optreden was. Ik moest toegeven, de grap was meesterlijk uitgevoerd, tot in de puntjes. Maar laten we wel wezen, Gavin Friday was natuurlijk de hoofdact.

lutek Maandag 13 Augustus 2012 at 10:49 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Eén reactie

Gerdien
Natuurlijk is Gavin altijd en overal de hoofdact!!!
Gerdien, - 14-08-’12 15:58
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.