Rhodos (2)

Wat de naam Kalavarda precies betekent weet ik niet maar het zou me niet verbazen als het iets is als 'Daar waar alle jeugdhelden vertoeven'. Ik heb er namelijk nogal wat gezien. En gesproken.

Ik zat er nietsvermoedend op een terrasje op het dorpsplein de avonduren af te tellen. Dat deed ik omdat er werkelijk niets anders dan dat te doen was in het dorpje.
's Middags was er ook niets te doen maar om in de middag al te beginnen met het aftellen van avonduren is onverstandig omdat je dan na een dag of 3 hopeloos in de knoop komt met de wereldlijk vastgestelde aanduiding van tijdsverloop in het algemeen, en de locale variant in het bijzonder. Bovendien weet ik als ik op vakantie ben al zo slecht de dinsdag van de zaterdag te onderscheiden.
(En dat ik er nietsvermoedend zat, was om dezelfde reden.)
Bij een naastgelegen restaurant speelde een zanger/gitarist een Beatles-deuntje in een maat waarin het lied niet was bedoeld en zich onmogelijk liet kneden, hoe hij - de zanger/gitarist - dat ook probeerde. Als je ooit een kat tegen zijn wil in een schoenendoos hebt geprobeerd te stoppen, weet je wat ik bedoel.
Desondanks zat ik zelf halverwege dat lied opeens met een ander lied in mijn hoofd. Nee, dacht ik, niet 'ondanks', maar 'dankzij'. Zo verklaarde ik het namelijk: mijn muzikale zin liet het lied niet toe, zoals het lied de maat niet toeliet, en mijn geheugen vulde dit gat op met zomaar een willekeurig ander liedje, net wat mijn geheugen op dat moment in mijn persoonlijke jukebox vond. In dit geval de tune van tv-serie 'Sandokan'.

Ik nipte aan een Mythos (een soort Heineken maar dan zonder de smaak), keek opzij en zag naast me op het terras meneer Sandokan zelf zitten! Bijna verslikte ik me. Onbewust moest ik hem al gezien hebben, daarom zat ik met dat deuntje in mijn hoofd.
We raakten aan de praat. Hij had op De Spelen van 2004 een baan als ingenieur gehad maar de tijden waren veranderd. (Ik ben vergeten was hij tegenwoordig deed.)
De ober kwam bij ons. Het was de broer van de ober van een dag eerder. Verdomme, de ober was niemand minder dan Kuifje! Ik bekeek het etiket van het flesje Mythos maar kon geen van enige algemeen geaccepteerde standaard afwijkende informatie vinden; een constatering die mij maar matig gerust kon stellen.
Kuifje werkte op de luchthaven en in het café, overigens precies wat zijn broer ook deed. Iedereen heeft hier 2 banen.

De volgende avond was ik het hele voorval weer vergeten, tot ik kennismaakte met nog weer een andere barman, de oudste van de drie broers met 2 banen elk. Dit bleek de op één na langste van de Daltons te zijn! Veel gekker moest het niet worden.
Maar het werd gekker, ook al was ik nu overgeschakeld op Amstel. (Ik zei al dat er niets te doen was; er was ook niets te drinken.)
De deuren van het belendende restaurant werden gesloten en de eigenaar kwam onze kant op gelopen om even een punt achter de dag te zetten. Hopelijk zou hij me niet vragen wat ik van de muziek van de dag ervoor had gevonden.
Wat hij me vroeg weet ik niet meer, want wie bleek dit te zijn... Niemand minder dan Meneer Storm uit Debiteuren/Crediteuren! Nu verslikte ik me wel degelijk, maar om niet meteen te laten merken dat ik hem herkende, zorgde ik voor wat afleiding door snel iets voor iedereen te bestellen.
Even later vertelde hij me over boten, vissen, vrouwen, Antwerpen, Rotterdam, casino's en wat al niet meer. Dat was vroeger. Nu had hij een restaurent, een wijngaard en een alimentatie.
We proostten op het verleden, het heden en de toekomst.

Op de terugweg, in de lange uren van de Atheense overstap - een luchtledige brug van 7 uur waarin ik zo lang mogelijk uitstelde een pintje in de bar van de luchthaven te nuttigen - zag ik even verderop iemand zitten waarvan ik zeker wist dat hij, in voor mij tegengestelde richting, op weg was naar Kalavarda... daar waar alle jeugdhelden vertoeven. Het was Kapitein Haddock!
Onze respectievelijke vluchten werden omgeroepen. Ik ging naar huis. Hij ging ook naar huis. In het voorbijgaan zei ik dat vanavond Kuifje weer achter de bar van het dorpscafé zou staan.

lutek Zondag 09 September 2012 at 11:50 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.