Rik's Blog: Oppassen

Mama heeft vanavond een uitje. Dat werd eens tijd ook, ze zit bijna het hele jaar thuis bij mij. Natuurlijk is dat heel fijn, en heel lief van haar, maar ik begrijp best dat ze ook wel eens een avondje wat anders wil dan mij boterhammetje voeren, flesje geven, badje doen en in bed leggen. Dus ik hoop dat ze het goed naar haar zin heeft vanavond en eventjes niet aan mij denkt. Ze heeft er in elk geval alles aan gedaan om mij het avondlijk ritueel zo normaal als altijd te laten doormaken zodat ik zogenaamd niet merk dat er iets anders is dan anders.
Hoe heeft ze dat gedaan? Hou je vast: ze heeft Oom Lutek ingehuurd!
Ja, ik zal het even herhalen: Oom Lutek gaat proberen om mij te voederen en te laven en te badderen en te bedde te leggen. Geloof je het zelf? Dat wordt lachen.

Tot mijn verbazing is Oom Lutek op de afgesproken tijd op het kinderdagverblijf. Hij en de juffrouw wisselen wetenswaardigheden over mij uit. Dat vind ik altijd zo nant. Gaan ze bespreken hoe vaak ik vandaag in mijn broek heb gepoept. Dat gaat anderen toch geen donder aan. Stelletje freaks.
Dan word ik mee naar huis genomen - "hier gaan we naar links, hier gaan we naar rechts" - alsof ik dat niet weet.
Hij is de huissleutel niet vergeten, valt ook al mee, als ik eerlijk ben. En hij weet waar alles staat in de keuken. Ik had hem graag alles gewezen, want ik ben al in staat alle keukenkasten te openen, maar ik word helaas in mijn stoel gezet. Eten moet ik.

Oom Luteks timing is niet je dat. Pas als ik helemaal klaar ben met eten, gaat hij de melk eens een keer opwarmen. Hij kan zeker geen 2 dingen tegelijk. Het blijft behelpen met die vent.
Hij had trouwens wel snel door dat ik uitgegeten was. Dat was een beetje jammer. Nadat ik 4 stukjes brood op de grond had gegooid, haalde hij het bord al weg. Ik wilde die grap nog wat rekken maar daar kwam dus niks van terecht.
Ik moet trouwens poepen als een beer, maar ik blijf nog even lachen, des te groter is straks de verrassing. Ha!

De verrassing heeft niet het gewenste effect. Oom Lutek verblikt of verbloost niet. Damn!
Ik zet af en toe een flinke keel op, liefst op de meest onlogische momenten, om de verwarring zo groot mogelijk te maken, maar niets helpt. Ik zal dan maar gewoon meewerken want zo is er geen gein aan.
Maar gottogottogot, met het badderen weet hij niet wat koud en warm is, en na het afdrogen doet hij éérst mijn shirt en mijn broek aan, en dán pas komt hij er achter dat er nog een rompertje ligt te wachten. Téring!
En ik zei het nog tegen hem, maar luisteren, ho maar. Toen moest alles weer overnieuw natuurlijk. Je houdt het soms niet voor mogelijk.

Het is wel lief van hem dat hij nog een verhaaltje vertelt. Okee, het gaat natuurlijk helemaal nergens over: Hij geeft een samenvatting van 'Een dagje naar het strand', van Heere Heeresma. Dat vindt hij zo'n geweldig boek. Zogenaamde literatureluur - nou nou nou.
Hij danst nog even met me door de kamer, hij zingt wat (als je het zingen kunt noemen) en legt me dan in bed. Maar het is verdomme net 7 uur! Ja, dan ga ik dus echt nog niet slapen, dat snap je zeker wel?
Maar hij doet het allemaal zo lief, en al wil ik het niet toegeven, ik heb toch wel een beetje slaap.
Als hij weg is, ga ik zelf nog een half uurtje zingen. Hij luistert mee, beneden, met de babyfoon, dat weet ik wel. Ik moet niet te mooi zingen want voor je het weet geeft hij je op voor Holland's Got Talent of dergelijke ramptelevisie. En daar zit ik niet bepaald op te wachten. Lijkt me duidelijk, toch? Nee, dat moeten we niet hebben.
Waar was ik met zingen? Ach, ik zing ook maar wat. Een beetje zoals Oom Lutek een verhaal vertelt, zo zing ik, lekker onsamenhangend allemaal.
Pfoe, inmiddels geloof ik dat ik....

lutek Donderdag 20 December 2012 at 9:50 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.