Het Lijkt Nergens Op In Rotown

Een niet vaak gehoorde vraag is: "Zeg, hoe zit dat tegenwoordig eigenlijk met die bandjes uit Rotterdam, is dat nog wat?"
Je kunt daar verandering in brengen door de vraag een paar keer hardop voor te lezen, maar je kunt je ook afvragen hoe het komt dat je die vraag zo weinig hoort. Dat is simpelweg omdat het antwoord al bekend is. Ja, het zit nogal goed met die bandjes uit Rotterdam.
Zelf ben ik nogal verbolgen over het feit dat Strafkamp niet minimaal eens per week ergens optreedt, maar naar ik mij heb laten vertellen komt Strafkamp slechts ten dele uit Rotterdam zodat ze eigenlijk buiten de jurisdictie van dit blog vallen.

In welke muziekstijl ook, ik word altijd erg blij van bands die nergens op lijken. En dat doen de bands uit Rotterdam. (Dat is extra opvallend als je bedenkt dat er diverse muzikanten zijn die in meerdere bands spelen, maar dat even tussen haakjes, zoals de oplettende lezer al had gezien.)
Half Way Station is met name een band die nergens op lijkt. Behalve op zichzelf uiteraard. Het is dan ook volkomen nutteloos om de muziek te beschrijven, iets wat popjournalisten zich eens wat vaker zouden moeten realiseren.
Half Way Station speelde in Rotown en het was goed. Meer valt er niet over te zeggen.
Op dezelfde avond speelden The Yes Please en Mark Lotterman, zodat de schoonheid van de avond niet eens alleen van hen afhing, maar ook als die anderen er niet waren geweest, zou de schoonheid van de avond al zijn gewaarborgd.

In Rotown hangt de agenda aan de muur in de vorm van posters voor de bands die er de komende weken en maanden zullen optreden. Dat is altijd aan mooi gezicht.
Vaak hangt er een dusdanige hoeveelheid posters dat je je een kleine jongen in een snoepjeswinkel waant. Of klein meisje natuurlijk, al naar gelang je je het liefst voelt, gesteld dat je als kind van snoep hield en je je goed voelde als je midden in een snoepjeswinkel om je heen keek en het overweldigende aanbod in ogenschouw nam. Tenzij je blind bent, en was, en die ervaring nooit hebt kunnen hebben, doch in dat geval is je reukvermogen waarschijnlijk - ter compensatie - beter ontwikkeld dan bij de ziende medemens.
Dit maal zag de agenda er echter minder indrukwekkend uit dan wel eens het geval is geweest. De enige band die voldoende mijn interesse had om te overwegen een kaartje voor hun optreden te kopen, daar had ik al een kaartje voor gekocht.
Nee, ik moest niet verder kijken dan mijn neus lang was. Ik keerde terug naar het heden, genoot met volle teugen van Half Way Station en van de andere bands en dacht: Ja, het zit nogal goed met die bandjes uit Rotterdam.

lutek Dinsdag 01 Januari 2013 at 9:01 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.