The Harbour Club

In Het Park bij de Euromast loop ik vaak de lunch te verteren. Ik hoor een vogel en gok van welke soort die is. Als ik de vogel niet zie weet ik niet of ik goed of fout heb gegokt. Als ik de vogel wel zie weet ik dat trouwens ook niet. Er is geen vogelliefhebber te vinden die zo weinig van vogels weet als ik.
Vorige maand werd een groot gedeelte van Het Park voor lunchverterend publiek afgesloten. Het evenement 'China Light' had er een mooi verlichte plastic stad opgebouwd die de openingsceremonie van De Spelen in Beijing volledig in de schaduw stelde. Het was een sprookje van jewelste.

Door deze wandelbeperking liep ik de laatste maand naar verhouding iets intensiever dan anders langs The Harbour Club. Ooit heette dit Parkzicht. In Parkzicht ben ik ooit binnen geweest (ver voor de house-perikelen), in THC niet. Daar is nu verandering in gekomen. Een zeer geslaagd kantooruitje bracht ons hier.
Het eerste wat me er opviel was dat de vogels binnen veel gemakkelijker te herkennen waren dan buiten. Zo ook de vissen. En de zoogdieren. Ze stonden namelijk allemaal op de kaart en je hoefde ze alleen maar op te lezen. Een reuze handig systeem. Dat zouden ze buiten ook eens moeten doen.
Aan het verteren had je echter een hele kluif, zo bleek, maar daar waren we dan ook speciaal voor gekomen.
Alle aanwezigen lazen voor uit het menu alsof het een sonnet van Shakespeare betrof. Het ene gerecht klonk nog mooier dan het andere, en het andere nog mooier dan weer een andere. Logischerwijs, zou je zeggen, betekende dit dat er 1 gerecht moest zijn dat nooit zo mooi als al die andere kon klinken, maar welke dat was, is ons niet opgevallen. Misschien dat niemand het bestelde.

Toen de gerechten ter tafel kwamen, keek iedereen rond of hij of zij het juiste had gekozen. Dat doe je doorgaans niet door het gerecht te vergelijken met de beschrijving maar door het te vergelijken met wat de anderen hebben besteld. Ook hier bleek weer dat het niet mogelijk was een verkeerde keus gemaakt te hebben.
De wijn bracht een soortgelijke ervaring. Het ene glas was nog lekkerder dan het andere.
Tussen de gerechten door rookten we af en toe een sigaretje voor de deur van het restaurant. Het Chinese sprookje lag er mooi bij. Vogels hielden zich koest, het was avond, en de keuken was nog niet gesloten.
In de avond kwam het sprookje nog beter tot zijn recht dan overdag.
De volgende dag liep ik weer door Het Park en herkende geen enkele vogel.

lutek Donderdag 31 Januari 2013 at 9:54 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.