JPG

"Nee, niet omkijken nu, hou je hoofd zo."
De man duwde mijn kin opzij, en omdat mijn kin stevig aan de rest van mijn hoofd vastzat, daarmee mijn hele hoofd.
"Ja hoor, precies. Je hebt dezelfde kop. Maar niet als je deze kant opkijkt."
Ik keek zijn kant op.
"Nee, nu niet meer."

Ik kon niet zeggen dat ik niet op Jean Paul Gaultier leek omdat ik geen idee had hoe JPG er uitzag. De man vond het iets bijzonders dus beschouwde ik het als een compliment. Het tegenovergestelde van 'in the eye of the beholder' omdat de gever uitmaakt of het dat is of niet, door de manier waarop het gegeven wordt. Hij bepaalt het motief.
Ik ben door een oude vriend eens gecomplimenteerd om mijn prachtige krullen, ooit toen ik nog een bos haar had. Zelf gaf ik niets om krullen, vond ze niet eens mooi en al helemaal niet complimentwaardig. Maar de gever bepaalde of het een compliment was. Ik had slechts te berusten.
Mijn houding veranderde toen direct daaropvolgend werd gesuggereerd dat ik zeker wel een permanent zou hebben gezet. Het was toen snel gedaan met de vriendschap.

De man was speciaal voor de JPG-tentoonstelling uit het oosten des lands afgereisd en zat nu na te genieten alvorens de terugreis te ondernemen. Hij wilde het een en ander van Rotterdam weten. Ik liet hem het een en ander van Rotterdam weten, o.a. dat we op nog geen 100 meter zaten van de homohoofdstraat van de stad.
De man reageerde niet (en korte tijd later passeerde zijn vrouw de revue in ons gesprek). Ik had hem kennelijk verkeerd ingeschat maar bedacht dat hij dit weleens op zijn beurt als compliment zou kunnen opvatten, volledig losstaand van zijn werkelijke geaardheid. Het is maar hoe dingen gezegd worden.

"Rotterdammers zijn zo aardig!"
Er viel een stile vol bedenkelijkheid. Aardig? Ik suggereerde dat hij slechts in de verkeerde delen van de stad had vertoefd. Of juist de goede, wat hij maar wilde. Hij was echter niet van zijn stuk te brengen.
Van zijn kruk trouwens ook niet. Als hij niet ging, ging ik zelf maar weer eens op huis aan. Bot zijn kon ik echter niet, integendeel, allerminst.
Ik vermoedde dat de man al ongelofelijk veel aardige mensen in zijn leven had ontmoet, in Rotterdam of waar dan ook, omdat hij daar helemaal zelf voor zorgde.

lutek Zaterdag 16 Maart 2013 at 4:51 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.