Hermannsweg 3

De Hermannsweg heeft een lengte van 156 kilometer en loopt dwars door het Teutoburger Wald, nabij Osnabrück. In de lengterichting wel te verstaan. Zou de weg in de breedterichting lopen, zou die nog geen 10 kilometer lang zijn geweest. Ik had een arrangement geboekt voor 3 en een halve dag waarin ik iets minder dan één derde van de afstand liep. Zo gezegd, zo niet gedaan.

Gedurende 2 dagen heb ik genoten van de omgeving, het weer, de gastvrijheid, de rust, maar op de laatste hele dag was het gedaan met die fratsen, zodat ik besloot iets eerder huiswaarts te keren dan oorspronkelijk de bedoeling was. Schuilend voor de regen, in een bushokje, wachtend op de bus die me zou brengen naar een station waarvan ik hoopte dat ik daar aansluiting zou vinden naar mijn beginpunt (omdat SNP geen rekening houdt met mensen zonder auto, dus geen terugreis vanaf een ander station aanbiedt) hoorde ik jongelui praten over mogelijk- en onmogelijkheden om in de grote stad te gaan wonen en werken. Ik was blijkbaar niet de enige die niet kon wachten om uit Lienen te verdwijnen.
Lienen had geen internet. Dat is helemaal niet erg, op vakantie. Integendeel zelfs. Waar je niet bent, gebeurt niet. Inderdaad is het geen enkel bezwaar als het weer goed is, als de wandeling door het geboekte bos loopt in plaats van over asfastwegen, als je niet voor de derde achtereenvolgende avond een slecht klaargemaakt stukje Schweinefleisch voorgeschoteld krijgt, en als de uitbater niet tot vervelends toe beweert dat er wél internet zou zijn.
[N.B. De uitleg hiervan is als volgt: Er is internet beschikbaar voor wie een account aanmaakt en vervolgens een bevestigingsemail aanklikt. Het probleem hierbij is echter dat er niets valt aan te klikken zolang je nog geen internet hebt.]

De 3e middag arriveerde ik te vroeg bij het hotel. De uitbater was de tafeltjes nog aan het beitsen en mijn bagage was nog niet gebracht. Niet getreurd, de bar was al geopend. Het viel me op dat het wel erg rustig was voor een hotel-restaurant dat beweert het 'Treffpunkt für nette Leute' te zijn. Ik wist ook niet of deze kreet aan passanten was gericht ter aansporing of afschrikking. Ook toen het later op de middag iets drukker werd, bleef het mij onduidelijk.
In gedachten herbeleefde ik de voorbije 2 en een halve dag. Het was wel mooi geweest, vond ik. Het zou niet beter worden. Ik zag dat het hotel precies op de kruising lag van de Hauptstrasse en de Schulstrasse. Dorpser kon het niet. Niets mis met dorps, niet buitengewoon lelijk, maar in dit geval was er ook helemaal niets moois aan.
Ik pakte een boek en vertrok naar mijn kamer.

lutek Vrijdag 26 April 2013 at 10:36 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.