Hermannsweg 2

De mooiste wandeling maakte ik van Riesenbeck naar Tecklenburg. De route liep bijna geheel door het bos. Omdat ik wist dat zelfs de routebeschrijving van SNP niet kon verhelpen dat ik uiteindelijk in Tecklenburg aan zou komen, waagde ik het om veelvuldig van het pad af te wijken, niet alleen om de route te verlengen, maar ook om soms wat verder van de Autobahn verwijderd te zijn. De zon scheen volop en al hadden de knieën niets te verduren, maakte ik tussenstopjes waar ik maar kon.
Ik ging na welke beesten ik zoal had gezien. Het was maar een kort lijstje: een enorme haas, een dood konijn, een rots die op een koe leek, een roofvogel in de verte, een eekhoorntje achter een boom, een foto van een oehoe, en een als een krokodil beschilderde boomwortel.
Mocht ik nog een hertje tegenkomen, had ik inmiddels de volgende tactiek bedacht om hem niet weg te jagen. Als je hertjes wilt zien, het is bekend, moet je geluk en geduld hebben en goed om je heen kijken. Meestal zien ze jou eerder dan dat je hen ziet. Soms zie je ze eerder en is het zaak om ze niet aan het schrikken te maken. Ga dan als volgt te werk: Op het moment dat het hertje jou aankijkt, kijk je snel de andere kant op. Deze methode bewerkstelligt enerzijds dat het hertje weet dat je hem gezien hebt maar anderzijds dat het hertje weet dat je niet gevaarlijk voor hem bent. Je kijkt immers weg en je geeft daarmee aan hem niet als prooi te zien. Het hertje zal daarom niet in blinde paniek wegrennen.
Het nadeel van telkens wegkijken is jammergenoeg dat je dan zo weinig hertjes ziet. Ik geef toe dat de methode nog wat verfijning kan gebruiken.

Tswiet tswiet, wat hoor ik daar? Twijfel niet, het is de...
Ik heb ontdekt wat het verschil is tussen het geluid van een vink en het geluid van een specht. De overeenkomst is dat de geluiden fonetisch beide genoteerd zouden kunnen worden als 'tswiet', het verschil is echter dat bij het horen van een vink, je nog wel eens het idee kunt hebben dat het misschien een specht betreft, maar dat je bij het horen van een spechtentswiet geen moment een vink vermoedt.
Het is als wanneer je even je ogen sluit en daarna niet zeker weet of je hebt geslapen of niet. Heb je geslapen, weet je niet zeker of je wakker bent gebleven, maar als je wakker was, weet je heel zeker dat je niet hebt geslapen.

In het bos werden hier en daar plekken aangemerkt als 'Klettergebiet'. Deze plekken gingen doorgaans gepaard met enig hoogteverschil, zodat ik in eerste instantie meende gewaarschuwd te worden om vooral niet naar beneden 'zu kletteren', maar bij nader inzien bleek het een aanduiding voor de aanwezigheid van klimrotsen. Sommige van die klimrotsen mochten alleen beklommen worden door leden van de lokale klimvereniging, en er was één klimrots gelegen op nog geen 100 meter van een begraafplaats midden in het bos. Een correlatie tussen die zaken sloot ik niet uit, waarbij ik geen beweringen durfde te doen over de klautercapaciteiten van rotsen noch van leden van de lokale klimvereniging. Voor de zekerheid besloot ik het kletteren na te laten.
Ongekletterd bereikte ik het hotel in Tecklenburg waar ik werd getrakteerd op Weizenbier und gelben Sonne.

lutek Vrijdag 26 April 2013 at 11:39 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.