Vrijheid Is...

Wat heb je gedaan op Bevrijdingsdag? Ik heb in de rij gestaan. Vrijheid per gemeentelijke verordening.
Het was een goede en een slechte dag in één.

Mark Lotterman en Half Way Station traden op, 2 wereldbands die helaas nog niet door de wereld gekend zijn. Wie weet worden ze ooit groot, wie weet worden ze ooit wereldberoemd - een mens droomt - en dan zullen 30.000 mensen zeggen dat ze die bands nog eens op Bevrijdingspop hebben gezien. Jammer dat al die mensen die dat over 20 jaar zeggen, wel op het festival waren maar niet voor het podium stonden.
Jammer was ook dat vooral HWS werd kortgesloten door het tijdsschema. De gemeente had zeker een of andere verordening uitgevaardigd.

Daarover gesproken, ik vermoed dat de gemeente nog een andere verordening had uitgevaardigd. Er waren 3 kabouterbiertentjes op het terrein, elk bevolkt met 6 man onervaren personeel, er was gebrek aan wisselgeld, er was geen muntjessysteem, er waren slechts handtaps met 1 straal (niet 6 tegelijk, zoals normaal is bij evenementen), er was chaos en doorelkaarloperij. Er was zon, warmte en muziek, en er waren per tentje 300 zeer dorstige bezoekers die iets wilde drinken (hun vrienden niet meegeteld).
Wat heb ik gedaan met Bevrijdingsdag? Ik heb voornamelijk in de rij gestaan bij een biertentje. Eén keer 37 minuten, en één keer 45 minuten. Hierdoor miste ik het begin van de beide bands waarvoor ik überhaupt naar het festival was gekomen. Mogelijk heeft de gemeente gedacht de dronkenschap te beperken (want zoals wij weten, kan dronkenschap tot agressie leiden), wat niet wegnam dat de agressie zonder dronkenschap tot astronomische hoogstes steeg bij de biertentjes zelf.
Door deze beperking heb ik ook nog een ontmoeting met een vriend gemist die ik op afstand voorbij zag lopen. Je loopt na een half uur niet even de rij uit - ben me daar gek.
(N.B. Lees voor 'rij' liever 'rugby scrum'.)

Verder werd ik nog met de dood bedreigd bij een broodjestent omdat ik een vadsige vamp er op wees dat zij onterecht voorging, waarop ik besloot dat die hele vrijheid iets is wat waarschijnlijk niet voor mij is weggelegd, en ik het festivalterrein verliet.

Vrijheid is... ja, ach, vul zelf maar in.

- - -

Wat was er dan wel leuk op Bevrijdingsdag? Nu ja, die 2 bands natuurlijk.
Maar wat nog veeeeeeel leuker was: het was Riks eerste popfestival!

Rik voelde 's middags al iets speciaals aankomen, zo leek het. Hij was opgewonden (maar dat is hij wel vaker), hij lag niet te slapen maar te zingen in zijn bedje (maar dat doet hij wel vaker) en hij wilde overal in klimmen (ook geen nieuws). Zo bezien vertoonde bij eigenlijk geen ander gedrag dan anders, dus misschien was het allemaal projectie onzerzijds, maar Hannie en ik hadden toch het idee dat Rik iets wist wat wij wisten. Namelijk dat het een speciale dag was.
De specialiteit van de dag was in werkelijkheid dat Hannie en ik voorbereidingen troffen voor een campingvakantie over 2 maanden, maar een popfestival is natuurlijk ook heel bijzonder.
Na de gedane voorbereidingen trokken we er per fiets op uit. Ik fietste zoveel als maar mogelijk achter Hannie en Rik aan. Niet noodzakelijk vanwege brommerinhalerij maar omdat ik vanuit de achterhoede Rik goed kon gadeslaan. Met open mond keek hij om zich heen naar het verkeer, de gebouwen, de mensen, de brug en het water. Vanzelf ga je ook weer alle dingen die je denkt te kennen met nieuwe ogen zien. Sommige dingen zijn eigenlijk best mooi, merk je opeens, met een kleine schok.

In Het Park aangekomen wilde Rik niet gedragen worden. Los lopen met zoveel mensen om hem heen was echter ook niet ideaal. We zaten neer in het gras en genoten van de zon.
Met een beetje fantasie kon je zeggen dat Rik danste op de maat van de muziek. Toegegeven, als je in het bezit bent van zulk een fantasie, ben je waarschijnlijk ook in het bezit van een behoorlijke stoornis aan motoriek en wereldlijke perceptie, maar goed, hij bewoog, dat kon niet worden ontkend.
Mark Lotterman speelde het nummer 'Funny', en samen hebben we daar toen op gedanst. Als je wat ik doe, dansen noemt, heb je waarschijnlijk nog ernstigere stoornissen dan zoëven beschreven, maar het voordeel is dat, als je eenmaal zo ver bent, je dat niet meer in de gaten hebt. Dus dans maar. Dans...
Ik heb gedanst op muziek, op stilte, ik heb gedanst met vrienden en met onbekenden, ik heb gedanst in binnen- en buitenland, ik heb gedanst in vreugde en in tranen, maar met niemand kan ik zo fijn dansen als met Rik.

Vrijheid is... ja, ach, vul zelf maar in.

lutek Zondag 05 Mei 2013 at 9:46 pm | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.