Rik Op Reis (met Hannie en Ome Lutek)

Deel 8 (14 juni 2013)

De laatste hele dag in het uiterste Zuiden. Het is wederom bijzonder zonnig en we doen vandaag zo mogelijk nog minder dan gisteren. Het lijkt wel vakantie, ware het niet dat ik gedwongen word nog meer te spelen dan anders.
Alles wat we doen, doen we dag aan dag later en later: opstaan, luier verschonen, ontbijten, ochtendwandeling, koffie zetten voor mijn bediendes, middagdutje. Als je zo enkele dagen doorgaat en in de knoop dreigt te raken met de volgorde van avondeten en fruithapje, pak je de tent weer in en rijd je door om verderop het oorspronkelijke schema terug op te pakken.
Ome Lutek werpt zich vandaag daarom naar hartelust op de taak van het doen slinken van de voorraad blikjes zodat we die morgenochtend niet hoeven mee te nemen. Kijk, daar hebben we wat aan, dat is plannen en vooruitzien. Je kunt wel merken dat hij in de logistiek werkt.

Met behulp van het privézwembad bij de tent spat ik iedereen nat met mijn plastic gietertje, vooral mezelf, zo zie ik na een tijdje. We besluiten hierop naar het grote privézwembad te gaan. Bijna privé, want inmiddels zijn er nog wat mensen gearriveerd. Ome Lutek en Mama zijn al gewend aan de temperatuur van het water. Ik niet, zodat ik aan de kant blijf en leuk op de rand van het bad loop, hand in hand met Mama. Het is soms best handig een Mama te hebben. Nu wil ik een broodje.
Met Ome Lutek wil ik vandaag niets te maken hebben. Ome Lutek is stom. Dit verandert natuurlijk op slag als ik per ongeluk bijna tegen de buren aanloop. Dan ren ik terug naar Ome Lutek die mij beschermt. Soms is een Ome Lutek best handig. Nu wil ik iets drinken en snel een beetje.

Ik begrijp niet goed waarom ik niet met een mes mag spelen en waarom ik niet met het ijzeren campingpannensethandvat een mooie tekening op de auto mag maken. Dus bij nader inzien is Ome Lutek toch gewoon stom vandaag.
Mijn compositorische eigenschappen blijven niet onopgemerkt. Bovendien kan ik wondermooi zingen, wat geheel terecht wordt bevestigd door mijn publiek.
Nog even naar het strand, althans de boulevard van Le Sainte Marie, waar we ijs eten. Helaas bestelt Mama per abuis de verkeerde bolletjes: koffie en rum-rozijnen. Lekker slim maar niet lekker lekker. Dan moet ze het maar allemaal zelf in haar eentje opeten, dat zal haar leren. Ik klim en klauter over het terras of het een speeltuin betreft. Speeltuin, verdomd, daar moeten we ook nog heen. Bij de camping leer ik schommelen. En we zeggen de beesten gedag. Dag paardje, dag ezeltje, dat lama.

lutek Zondag 30 Juni 2013 at 8:02 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.