Rik Op Reis (met Hannie en Ome Lutek)

Deel 9 (15 juni 2013)

Ome Lutek deelt trots mede dat hij erg bedreven is in de kunst van het nietsdoen en dat deze plek heel geschikt is om die kunst te verfijnen. Maar hij spreekt zichzelf tegen want juist op dit moment is hij heel druk bezig met dingen, net als Mama. Met welke dingen ze precies bezig zijn, is me niet echt duidelijk. Dat is wel vaker zo. Je kunt wel stellen: des te vaster omlijnd hun plan, des te moeilijker te ontdekken wat het precies inhoudt. Nu draagt Ome Lutek mijn bedje naar de auto. En Mama... wat doet Mama nou... Mama haalt de hele tent naar beneden! Even kan ik mijn emoties niet de baas. Dat is een zeldzaamheid maar het komt wel eens voor.

Langs de A75 nabij Lodève staat het vol met dames die ons heel behulpzaam de weg wijzen. Merkwaardig genoeg dan wel in beide rijrichtingen. Dat is heel aardig van ze. Ze zullen met dit weer in elk geval geen kou vatten, al zijn ze nogal tochtig gekleed.
Camping Val de Cantobre in Nant, Aveyron, ligt in een vallei, in een stuk land dat getypeerd wordt als 'de twee valleien'. We zitten denkelijk in één van die twee, maar het zou net zo goed die andere kunnen zijn. De plek is mooi, de zon is warm, de grond van steen, de haringen krom. Een jolige oom ziet ons tobben en begroet Ome Lutek met de woorden "de mijne is groter dan de jouwe", terwijl hij hem zijn hamer overhandigt. Inderdaad, hij is groter, en hiermee lukt het een stuk beter de tent vast te zetten. Voor zolang het niet te hard waait.
Iedereen Cantobre, Cantobre, Cantobre...
Mama heeft deze camping speciaal uitgezocht voor het zwembad. Dat is allerminst privé maar, toegegeven, het mag er wezen. Sterker nog, een uur later verlaat ik het zwembad slechts onder luid protest. Omstanders denken dat ik ontvoerd word. Niet alleen het zwembad is goedgekeurd, ook de knuffelaap die ik bij de receptie ontving is geschikt bevonden. Uiteraard gooi ik heel stoer de aap eerst een paar keer weg maar nog voor de dag om is heb ik hem, letterlijk, in mijn armpjes gesloten. Voor de duidelijkheid even een overzicht. Aapje is natuurlijk geen beertje. Beertje daarentegen is wel een beertje maar eigenlijk een koetje. Koeien staan hier veelvuldig in de wei. En de grote beer hangt in de lucht. Zo, dat is meteen helder voor iedereen.

We eten in het campingrestaurant. Het eten is goed maar de bediening erbarmelijk, volgens Ome Lutek. Als bediendes over bediendes klagen kun je dat gerust met een korreltje zout nemen. Ik maak dit duidelijk met een schuin opgetrokken wenkbrauw zoals alleen ik dat kan. Ome Lutek denkt dat hij in een aflevering van 'banana split' zit, waar ik trouwens best trek in heb. Goed, het is niet zo netjes van het restaurant om 100 i.p.v. 200 gram vlees te serveren, schreeuwend en zwaaiend gasten te begroeten, ze schreeuwend smakelijk eten te wensen, de tapenade te vergeten, de halve inhoud van borden op de grond te laten vallen, de verkeerde rekening te presenteren, besteld brood hardnekkig niet te brengen, te zeggen dat dat aan je collega ligt maar zelf geen herstel ondernemen, mensen in de verkeerde taal aan te blijven spreken, mensen niet te vragen of alles naar wens is maar of alles óók naar wens is (alsof de ene gast iets met de ander te maken heeft), en wijn over kleren heen te gooien,  maar Mama zegt dat het vakantie is en het niet uitmaakt. Ome Lutek denkt zeker dat de borden met het vlees naar voren zouden worden gepresenteerd of dat de presentatie niet tussen door en over gasten heen zou worden gedaan. We staan op een Nederlandse camping, hoor, geen Franse. Smile, you're on candid camera.

lutek Maandag 01 Juli 2013 at 9:02 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.