Ackerdijkse Plassen 2

"Hallo meneer, is alles in orde?"
Ik stond even ingewikkeld mijn fiets te beletten te slagen in zijn pogingen simultaan om te vallen en weg te rollen, als dat ik met één hand probeerde het fototoestel uit de rugzak te halen die nog niet geheel van mijn rug los was.
Gezien het ultravroege tijdstip kon mijn gehannes gemakkelijk gezien worden als dat van iemand die op een ultralaat tijdstip fiets noch benen meer onder controle had. Ik had de controle wel, ik zag alleen geen hand voor ogen. Maar nu dat ik werd bijgeschenen door een stel koplampen lukte het al beter te zien wat ik eigenlijk aan het doen was, zowel voor mij als voor de vraagsteller.
"Uitstekend, dank u wel. Ik ben bijna op het beginpunt en besluit alvast het fototoestel - zie hier - in gereedheid te brengen."
Ik wees het weiland in, waar ik juist tevoren nog een twintigtal schapen had zien staan, in de laaghangende mist. Nu was daar zo goed als niets te zien, door de aanwezigheid van juist diezelfde koplampen.
"Ik ben een beetje vroeg opgestaan en..."
"Een béétje!?"
De vraagsteller en haar chauffeur moesten lachen. Nu zag ik pas dat het politie-agenten waren. Ze wensten mij een goede morgen, ook al duurde het nog wel even voordat het morgen zou worden., en ik wenste hen hetzelfde.

Ik moest er voor zorgen niet de aandacht te trekken. De aandacht van een stel passerende dienders was niet erg maar de aandacht van de vogels wel. Ik wilde vogels zien zonder dat de vogels mij zagen. Om dit te bereiken was er mogelijkheid de Ackerdijkse Plassen een stukje in te lopen, want dat was waar ik was. In het verder verboden te betreden vogelgebied is een hutje gemaakt voor hen die uit spotten gaan, een goede 150 meter Plasinwaarts. Van hieruit kon ik de vogels goed gadeslaan zonder ze te storen.
Anders dan een jaar eerder had ik mij nu ingesmeerd met deet zodat ik geen last had van muggen. Niet ieder beest met vleugels heeft mijn onvoorwaardelijke liefde.

Met de zon werden ook de vogels wakker. Het ene groepje ganzen na het andere koos het luchtruim. Ook al hadden ze net zo goed allemaal tegelijk kunnen opstijgen, leek het of ze waren opgeleid door het nabijgelegen vliegveld, alsof er een startbaan in het natuurgebied lag vanwaar ze slechts groepjesgewijs mochten vertrekken, intussen hun beurt afwachtend. Mij kwam het goed uit want zo kon ik ten minste eerst nog een stapel foto's laten mislukken voordat ik die ene mooie nam.
Toen de zon wat hoger boven de horizon stond, en het niet meer verantwoord was zijn kant op te fotograferen, begon ik een grote ronde om het gebied, waar ik wel 2 uur over deed. De ochtend werd al snel warm maar tot mijn plezier bleef het net zo stil als het in de nacht was geweest.

Een kievit probeerde mij weg te leiden van een nest. Sinds is vastgesteld dat kieviten dit gedrag vertonen, is het een stuk gemakkelijker geworden om te ontdekken waar het nest zich precies bevindt waar je van weggeleid wordt. Maar probeer dat maar eens duidelijk te maken aan zo'n beest. Vergeefse moeite.
Een andere hut bij de Plassen kijkt uit op een aalscholverkolonie. De aalscholvers probeerden mij in het geheel niet weg te leiden van wat dan ook. Misschien was dat omdat ze mij niet zagen, wat natuurlijk ook mijn bedoeling was.
Al was het inmiddels uren later, nog altijd was het een tijdstip waarop de meeste mensen lagen te slapen. Toch liet ik mij wegleiden van de Ackerdijkse Plassen. Het was mooi geweest.
Op de terugweg voelde ik mijn voeten en knieën veel meer dan op de heenweg maar ik liep geen risico meer te worden aangesproken wegens onhandigheid.

lutek Zondag 21 Juli 2013 at 3:55 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.