Martha Wainwright

-Is dat niet vervelend, 's avonds nog beschikbaar zijn voor je werk? Als je thuis komt wil je daar toch niet meer aan denken?
-Nee hoor, geen problemen mee. Het is juist erg handig. En het spaart tijd: je kunt een vraag van iemand aan de andere kant van de wereld direct beantwoorden in plaats van de volgende dag pas. En - voegde ik eraan toe - zulk een manier van werken zorgt er tevens voor dat ik op een dag als vandaag een uurtje eerder weg mag om Martha Wainwright te zien.
Daar had de vraagsteller niet van terug. Wel had hij terug van een tientje, want ik was juist met hem aan het afrekenen. Dit omdat ik, behalve 's middags in de ruim gesorteerde platenzaak Velvet, Martha Wainwright namelijk ook nog, vrij onverwachts, 's avonds in de Paradijskerk ging zien optreden, gedurende welke gelegeheid ik dan weer helemaal niet met arbeidsgerelateerde werkzaamheden bezig was.

Martha is lief, hoorde ik iemand zeggen. En iemand anders vond haar leuk. Ook was ze goed, grappig, knap, spontaan, en nog zo een paar dingen. Ik ging er gemakshalve maar van uit dat ze vast ook altijd heel gewoon zichzelf is gebleven, hoewel ik dat niet precies zo heb horen zeggen.

Behalve van Bettie Serveert (laatst bij een concert in Rotown), kun je tegenwoordig ook slipjes van Martha Wainwright kopen. Ik weet niet precies waarom je een slipje van je favoriete muziekartieste zou willen kopen, laat staan dragen, maar ze zijn toch echt voor verhandeling geproduceerd, getuige het verschil in de maten van eerst- en tweedegenoemde artiest, dan wel hun respectievelijke publieke grootste gemene deler: de potentiële klant.

Daar ik pas 3 uur eerder spontaan door de buitengewoon aardige tourmanager c.q. gitaarstemmer Dave op de gastenlijst was gezet, kende mijn beleving lang niet zo'n grote verwachtingsaanloop als die van de andere aanwezigen. Wel was de anticipatiekriebel heviger, want in kortere tijd.
Eigenlijk kende ik niet zo heel veel nummers van haar, bedacht ik. Nou ja, ik had van alles van haar gehoord, en de nummers die ze 's middags had gespeeld zaten nog goed in het geheugen, maar ik zou niet zo pats boem het hele reportoire kunnen meezingen. Toegegeven, dat ik ook niet wat iemand zou willen, zeker niet in de Paradijskerk.
Maar na afloop was ik nauwelijks van anderen te onderscheiden in mijn innige deelneming aan het rondstrooien van van toepassing zijnde superlatieven. Ja, het was een geslaagd concert. En Martha is leuk, lief, knap en nog zo een paar van die dingen.

Ik pleit ervoor alle kerken voortaan als concertzaal te gebruiken. Als Huis van God zie ik het belang niet echt van deze gebouwen, maar voor concerten zijn ze zeer geschikt. Het voordeel boven reguliere zalen is dat het publiek gegarandeerd muisstil is, wat niet alleen de muziek ten goede komt maar ook, zoals in dit geval, de verstaanbaarheid van de vele verhalen tussen de nummers door. Het publiek is veel te weten gekomen over Martha, en over haar familie.

lutek Woensdag 21 Augustus 2013 at 11:22 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.