De Duim van Van Leer

Bingo! hoorde ik iemand roepen. Gezien de hoeveelheid akelige rotkoppen om mij heen had ik niet de minste behoefte om op te kijken, maar omdat ik de stem meende te herkennen deed ik het wel. De stem bleek van festivalganger, etensfotosopfaceboekplaatser, en algeheel gezelligheidsdier Theo te zijn. En hij had Bingo.
Mijn aanwezigheid verschafte hem een volle, zij het virtuele kaart. 'Ik heb zoveel bekenden gezien vandaag, ik dacht al, jij zal er ook wel zijn'.
Ik was er, al was het maar voor even. Waar kom jij voor, vroeg de bingowinnaar, voor Focus? Nou, eigenlijk kwam ik omdat het festival op 400 meter afstand van mijn huis was - 800 meter was al te veel geweest - maar inderdaad, de 400 meter in combinatie met Focus was de reden dat ik er was.
Ik was te vroeg. Er was eerst nog een bandje hier en een bandje daar. In de electronica-tent 'speelde' een band die me louter en alleen aansprak om het feit dat zij voor publiek stonden dat niet zo'n agressieve houding aannam als in de grote tent. De muziek zelf was hoegenaamd hilarisch te noemen. Ik maak wel eens grapjes in mijn beschrijving van 'dj's' (een bezigheid die al jaren niets meer met platen draaien te maken heeft), hoe zij slechts op het podium wat knopjes indrukken, en dus eigenlijk niet meer dan live-producers zijn. Maar het duo dat hier op het podium stond maakte van mijn beschrijving een understatement. Niets deden zij. Niets.

Tijd om mijn focus op de biertent te richten, en mijzelf daarmee dus ook. De vrijwilligers die er bedienden hadden van doen met bestellingen van kleine pils of grote pils. Verder niets. Toch keken ze je iedere keer aan of je iets bestelde wat ze de hele dag nog niet gehoord hadden. Grote pils, grote pils? Even kijken hoor. Het was amusant en absurd tegelijk.

Tijd om mijn focus te verplaatsen naar de uitdossingen. Nee, dat was niet waar. Het zo te zeggen impliceert een keus de uitdossingen niet te zien. Terwijl waar je ook keek je mensen zag die zich juist zo onmogelijk mogelijk hadden opgemaakt en in kledij gestoken. Het opmaken kan ik begrijpen, en was daar ook in hetero-erotisch opzicht bijzonder van gediend. Het kleren aantrekken die slechts ongemakkelijk zijn, louter en alleen om een imago te creëren of in stand te houden, neen, zulks begrijp ik niet. Of je nu uniform in het zwart enorm alternatief loopt te zijn, het is geen verschil met schoolkinders die op een specifiek merk sportschoenen willen lopen om 'erbij te horen'.
De diverse stands met t-shirts boden een gelijksoortig trieste aanblik: logo's van tal van hardschreeuwende nietszeggende bands; zowel de bands als de logo's volstrekt inwisselbaar.

Tijd om mijn focus... ah, dit is te flauw... naar Focus te verleggen. De tent liep voller dan ik had verwacht; ik was niet de enige ouwe lul ter plaatse. Ik keek andermaal mijn ogen uit, ditmaal naar een zestal uit-bordjes op evenredige wijze van ekaar opgehangen aan de rand van de tent. Ik stond perplex. Konden mensen zo dronken worden dat ze de uitgang van een tent niet zouden kunnen vinden zonder uit-bordjes? Een tent die open is aan alle kanten. Als je midden in een open tent staat en niet ziet waar 'uit' is, zul je denkelijk de uit-bordjes al helemaal niet meer kunnen zien.
Focus begon, en Thijs trok van leer. De buik zat wat in de weg maar de vingers vlogen nog over de dwarsfluit. Het was een spektakel. Telkens wanneer het publiek reageerde op min of meer verwachte momenten van reactie, hield Thijs zijn duim omhoog. 'Goed zo, dames en heren, jongens en meisjes, we maken er een feestje van', zoiets leek hij te zeggen. En dat lukte ook.
Buurman 1 tegen buurman 2 zei dat 'dit nummer op de elpee Hocus Pocus stond'. Dat vond ik knap van hem want er is geen elpee die zo heet.
Enkele opmaaksels van het krankzinnig geile soort liepen langs. Buurman 3 en 4 lieten de mond openvallen. Zij waren te jong, ik was te oud, en sowieso hadden opmaaksel nummer 347 en 348 geen interesse in ons want wij hadden geen alternatief rare jas aan.
Buurman 3 helde over naar buurman 4 en vroeg welke band dit eigenlijk was. Focus was nu ongeveer al een half uur bezig. Ik besloot een paar meter op te schuiven. Daar aangekomen richtte ik mij weer op het gebeuren op het podium en nam en passant een duimpje in ontvangst van Van Leer.
Jan van vroeger uit de Nieuwenhoornstraat heeft wel eens een tourtje meegespeeld met Focus, in binnen- en buitenland. Hij heeft ook wel eens met drummer Pierre van der Linden in Dizzy gespeeld. Ik stelde me voor hoe hij hier vandaag bij zou zijn, de Jan Akkerman-partijen naspelend. Maar de gitarist die nu op het podium stond kon er ook wat van. De vonken vlogen er vanaf, al werden die eigenlijk gemaakt door de bijpassende lichtshow.
Toen ik de tent uitliep werd het opeens zwart. Nee, dat lag niet aan het festivalbier. Dan moet je echt de hele dag doordrinken. Het lag eraan dat het eind september was en relatief vroeg donker. In het duister liep ik naar huis, en keek nog graag naar opmaaksel 588, 589 en 590 maar omdat ze begeleid werden door mongool 588, 589 en 590 liep ik snel door en bracht pas thuis een toost op hen uit.
Duim!

lutek Zondag 22 September 2013 at 12:55 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.