Niet Dansen Nu

Met een kleine teen die zijn naam geen eer aandeed, de grote naar de kroon stak, en op de maat van mijn voorzichtige doch onhandig genoeg steeds wisselende tred 'hoor wie klopt daar' bonkte, liep ik naar De Piek.
Ik bedacht dat mijn rechtervoet beter gelijke tred kon houden met mijn linker, en hoewel ik dat ongeveer iedere 6 stappen opnieuw bedacht, bedacht ik dat ongeveer iedere 6 stappen opnieuw.

Het gevolg laat zich raden: steeds andere en steeds meer delen van je voet gaan je hinderen, daarna ook je knie, je been, je heup, je andere been, je rug. Als De Piek niet op zulk een voordelige nabijheid was gelegen, had ik waarschijnlijk beter eerst een rolstoel kunnen gaan halen in het al even voordelig nabijgelegen Dijzigt-ziekenhuis.
Ik liep binnen en niet in de open armen van wie ik verwacht had te lopen. Dat kwam omdat die open armen pas 2 uur laten zouden arriveren, wat ik toen nog niet wist.
Mengen met de goegemeente, is dan het devies. Iedereen kende nagenoeg iedereen, wat me goed uitkwam, want dat betekende dat ik nagenoeg niemand kende. Het houdt de dingen duidelijk, duidzaam, te duiden, duidbaar, duidelig.

Ik opende een rekening van 32,75 euro, wat ik toen nog niet wist maar waar ik naartoe kon werken, en raakte aan de praat met deze en gene, nog eens deze, andere genen, geenszins, anderszins, alleszins en ook enigszins. Met nagenoeg iedereen dus.
Gelukkig kende ik al bijna niemand zodat ik me geen zorgen hoefde te maken c.q. moeite hoefde te doen mensen te onthouden omdat ik dat toch al niet kan.
Ik verbloem het ontbreken van die kunst tegenwoordig ook niet meer; heb dat tientallen jaren gedaan maar het blijkt een te vermoeiende bezigheid.
De DJ draaide pre-punk en post-punk maar mijn grote kleine teen zei dat ik daar niet naar moest luisteren. Niet dansen nu.

Opeens stond ik te praten met mensen die ik kende, de ouders van Bob. Bob staat o.a., naar keuze en vrij interpretabel, voor Buitengewoon Ongekend Bezig, Bijzonder Ongelofelijke Baby, Ben Onovertroffen Baas.
Binnen 2 minuten had ik mij al aangeboden voor babyzit maar bleek alleen al reeds in die 2 minuten de 6e te zijn, en buiten die 2 minuten de 834e. Voordat ik op Bob mag passen is hij 24, gaan we samen naar de kroeg, en moet hij maar een beetje op mij passen.
De DJ draaide gortdroge ska maar mijn grote kleine teen zei dat ik daar niet naar moest luisteren. Niet dansen nu.

Opeens stond ik te praten met mensen met armen om mij heen. Waren we al 2 uur later? Kennelijk wel, maar dat wist ik toen pas. We spraken over dingen die gaan komen, onafwendbaar zijn, en waarom je daaraan niet alvast zou toegeven. Het is verstandig dingen niet te rekken waarvan je weet dat ze gaan eindigen. Dat geldt voor relaties, leuke avonden uit, de tondeuse; dat wat je voor kunt zijn, moet je voor zijn.
Ik trok mijn jas aan en ging naar huis, nadat ik 32,75 had afgerekend.

lutek Dinsdag 29 Oktober 2013 at 9:56 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Eén reactie

Theo Stepper
Mooie blog met mooie bijrol voor Bob! Yeeeeeeeeee!
Theo Stepper, (URL) - 30-10-’13 14:27
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.