30 Jaar Zwijgzaamheid

Je zou het niet zeggen maar ik zei minder dan ik 30 jaar geleden zou hebben gezegd. Of beter, dan ik 30 jaar geleden zei, want ik kan moeilijk doen alsof 30 jaar geleden een hypothetisch punt is. Het heeft plaatsgevonden. Er zijn getuigen.
Het was misschien wel 30 jaar geleden geweest dat wij, de drie school- en muziekvrienden, voor het laatst gezamelijk hadden afgesproken. We zien elkaar vaker dan eens per 30 jaar maar dan altijd in groepen van andere samenstelling.

Je zou het misschien al zeggen maar hoe meer obstakels je tegenkomt, hoe makkelijker je er overheen stapt. Tot het moment dat je denkt dat je geen obstakels meer tegenkomt.
Je kunt jezelf als obstakel zien; een noodzakelijke, zolang je bestaat. Je kunt het vinden en er tegelijk vrede mee hebben. Je kunt anderen als obstakel zien. Als dat zo is, is het je geraden daar vrede mee te hebben.
Obstakels of niet, ik vermoed dat ik over 30 jaar van nu nog minder zal zeggen dan nu. Niet omdat ik dan ben overleden maar omdat ik waarschijnlijk nog minder noodzaak zal zien in spreken dan nu al het geval is.
Waarschijnlijker is het dat ik er helemaal naast zit: overbodigheid heeft mij nooit weerhouden van een uiting. Pas als ik denk dat ik iemand kwaad doe met wat ik zeg heb ik een legitieme reden tot zwijgen.

We waren echter niet bijeen om te zwijgen. Integendeel, we waren bijeen om bij te praten. Tot 3 maal toe complimenteerde ik de verkeerde met het voorstel deze afspraak te hebben gemaakt. Wij voelden ons als 1 dus eigenlijk maakte dat niet uit.
En dat is precies wat opviel gedurende de avond: we hadden weinig tot geen uitleg nodig over wat we vonden, zeiden, vroegen, zo goed begrepen wij elkaar. Wellicht is dat helemaal niet zo onlogisch als ik denk dat het is. Mogelijk viel het me op met de gedachte aan zovelen bij wie dat niet zo is, bij hen die uit elkaar groeien.
Waar vroeger soms een half woord voldoende was, moest nu hooguit een heel woord worden gezegd, maar een hele zin, hoe mooi geformuleerd ook, was zelden noodzakelijk. Iets wat geen van ons weerhield mooi geformuleerde zinnen uit te spreken.
Ik weet niet of we met zwijgen elkaar uiteindelijk nóg beter zullen begrijpen, maar het zal de communicatie niet ten goede komen. Nee, we spreken graag nog eens af met ons drieën, misschien wel 2 maal zo snel als vorige keer.

lutek Maandag 11 November 2013 at 9:10 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.