Serious Request in Middelharnis

Als ik ergens heenga, hoop ik altijd dat er zo weinig mogelijk mensen komen opdagen. Lekker rustig. Hoe minder mensen ergens verzameld zijn hoe beter. Alleen door een museum lopen, zitplaats in de trein, geen file, direct bediend kunnen worden, ik zie alleen maar voordelen.
Nu ging ik ergens naartoe waar geld voor een goed doel werd bijeengebracht, zodat ik voor de bijeenbrengers precies het tegenovergestelde hoopte. Of eventueel dat de helft niet kwam opdagen maar de wel opdagende helft dubbel zoveel uitgaf als zij van plan was geweest. Per saldo is dan iedereen blij.
Maar je hebt zulke zaken niet echt in de hand (of je moet een bommelding maken, wat echter tot logisch gevolg heeft dat je zelf ook niet op zou moeten komen dagen, wat de plank derhalve misslaat en zaken nodeloos ingewikkeld maakt) en omdat ik doorgaans thuis eigenlijk niets wezenlijks uitvoer, kan ik zo bezien net zo goed ergens anders niets uitvoeren en dus ter plaatse mijn opwachting maken.

Ter plaatse was in het Middelharnisse JAC, tegenover de Lidl. Dat wist ik nog van een jaar eerder. Bij de deur stonden enkele mensen rook te pauzeren. Terwijl ik op hen afliep, of eigenlijk op de deur afliep, groette ik hen en vroeg waar de Lidl zich hier ergens bevond om daar zonder het antwoord af te wachten direct aan toe te voegen dat ik daar namelijk tegenover moest zijn. Terwijl ik de deur inliep zag ik diverse vingers vertwijfeld naar de overkant wijzen en weer terug deze kant op.

De entree bedroeg 5 euro, drankmuntjes 2 euro per stuk. Ik nam er 10. De entreedame vond dat ik hoog inzette, afgaande op haar wenkbrauwen. Maar ik wilde niet afgaan op haar wenkbrauwen, ik wilde afgaan op de zaal waarin gemusiceerd en geschonken werd voor het goede doel, bezigheden die ik bereid was ten volle te steunen.
Na 3 pijpjes pils in 20 minuten constateerde de barvrijwilliger dat ik een alcoholist was. Hij vroeg het niet eens, hij zei het. Een verfrissende benadering.

Op het podium was Ilja (voorheen van Bloomfield) bezig te doen waar Ilja goed in is, mooie niet dansbare liedjes zingen. Aan het einde van de avond zag ik Flesh, Trash & Heat, die mooie goed dansbare liedjes zongen. Ze zongen die niet alleen, ze rockten en gromden en zweetten die liedjes zelfs. Ze toeterden, bliezen en swingden die liedjes.
Tussen de beide optredens in was er een hele ris optredens van aanstormend talent, hoewel sommige leden niet echt aan kwamen stormen, ze liepen eigenlijk meer per ongeluk het podium op en begonnen te spelen. Dat was schijn want het liep allemaal geheel volgens het programma.
Eén programmaonderdeel betrof het in estafettevorm spelen van de langste gitaarsolo ooit. Dat van te voren al vaststond dat dit onderdeel zou duren van half 8 tot kwart voor 8 maakte het niet noodzakelijk het Guinness Book of Records te verwittigen, maar het was desondanks de moeite waard.

Er waren veel blije gezichten. De opbrengst zou, naar verwachting, nu al het record van eerdere edities overtreffen. En blije gezichten waren er ook van ouders die hun aanstormende kroost stonden aan te moedigen. Het werd allemaal zo vrolijk dat ik besloot even naar de kantine te gaan alwaar kroost van divers pluimage elkaar de hersens insloeg aan de pooltafel zonder pool te spelen. Een verademing. Zo kon het dus ook.
In de hoek stond een promotietafel van het Rode Kruis. Er waren helaas geen gewonden te bespeuren zodat de vrijwilligers meer duimen draaiden dan verbanden legden. Ik had ze een handje kunnen helpen door expres tegen een deur aan te lopen maar ik was een eind van huis en ik had de volgende ochtend nog een hele dag niets te doen dus besloot ik het af te kopen met een vrijwillige bijdrage. Eigenlijk is het heel makkelijk om mensen blij te maken.

Terug in de zaal was nu de eerder genoemde Flesh, Trash & Heat begonnen. Alle instrumenten knalden de zaal in, de sax, de drums, de bas, de gitaar, de zang. Pats boem in je gezicht! Een schop onder je hol kon je nog krijgen. Maar stilstaan, dat lukte niet, wat ook precies de bedoeling was.
Als ik die band nog eens zie, hoop ik - bij uitzondering - dat er zoveel mogelijk mensen komen opdagen.

lutek Zondag 24 November 2013 at 9:15 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.