Joz Knoop

Van een afstand zag ik 4 mensen in de winkel. 20 minuten voor aanvang is dat geen grote opkomst.
Grote stukken mensheid maken mij zenuwachtig maar in zulk een verbrokkeld gezelschap voel ik me ook niet thuis. Een boekhandel, de helft van de 4 kennen mij, geen ontkomen aan.
Nee, ik liep nog een rondje om het blok en zou 20 minuten later terugkeren.
Na 7 rondjes stond het blok er nog altijd. 10 minuten te laat stapte ik binnen. Hemel! Het was er ineens afgeladen. Waar was iedereen zo snel vandaan gekomen? Wellicht wilden ze net als ik niet tussen te weinig mensen staan. Misschien hadden we met 40 man een half uur lang achter elkaar aan rondjes om het blok gelopen.

Geen tijd voor overpeinzingen, de presentatie was al begonnen.
Het schijnt nogal moeilijk, zo niet onmogelijk te zijn een jozzonet te schrijven. Eigenlijk is alleen Joz zelf daar goed in. Joz Knoop is dan ook de uitvinder van het jozzonet. In zijn nieuwe dichtbundel, waarvan nu dus de lancering was in v/h Van Gennep, staan er diverse. Ook staan er andere gedichten in. En er staan ook nog illustraties in van Hilde Zuurd. Je vraagt je af hoe het allemaal past in één zo'n bundel maar het staat er toch maar mooi in.
Joz las enkele gedichten voor. Nee wacht, Joz leest niet voor, hij draagt voor. Sommige mensen kunnen dat, anderen niet. Ik niet, geloof ik, maar Joz dus wel. Ik kocht een bundel en liet hem deze signeren.

Ik had iedere andere dag de winkel op mijn gemak door kunnen lopen, de schappen bezichtigen, de koopjes inspecteren, maar ik had nu juist deze dag, nu ik er toch was, opeens de neiging dat uitgebreid te doen. Erg onhandig omdat het nu juist veel te druk was voor zulk graafwerk. Tussen armen, benen en hele lijven door van mensen die bij Joz in de rij stonden voor een handtekening, wurmde ik me naar de letter T, omdat me plots te binnen was geschoten dat ik al een tijdje iets had willen aanschaffen van een auteur wiens achternaam begon met die letter. Hoe hij precies heette wist ik niet meer, maar een T, ja, dat wist ik zeker, al kon het ook een K zijn. Of was het een G? Nee, geen G, hij leek een beetje op Art Garfunkel, maar zo heette hij zeker niet.
Dat haar. Dat haar van Art Garfunkel, daar zat 'm de vergelijking, maar niet in de naam. Wat was er ook alweer met dat haar aan de hand? Het was een soort omgekeerde hanenkam wat die man op zijn hoofd had. Een weelderige haardos, alle kanten uit, maar in het midden, daar ontbrak het juist.
Welja, ik zag hem voor me, maar dat betekende nog niet dat ik zijn naam wist. Ik duwde nog een paar benen opzij om ook de onderste plank te kunnen bestuderen, en... jawel hoor, daar was hij. Triomfantelijk hield ik het boek omhoog. Mensen keken mij geërgerd en niet begrijpend aan. Wat had dit alles met Joz Knoop te maken, niets toch zeker? Ik droop af, dit had inderdaad niets met Joz Knoop te maken.
Wat een lelijke kaft had dit boek trouwens. Maar nu kon ik het niet meer terugzetten, vond ik. Ik had er zoveel moeite voor gedaan en er na het vinden bovendien zo triomfantelijk mee staan zwaaien dat het terugzetten ervan moeilijk uit te leggen viel. Wat kon ik zeggen, bij nader inzien heb ik het boek al? Nee, uitgesloten.
Snel griste ik nog een meer dan schappelijk geprijsde autobiografie van een popzanger wiens naam met een M begint van een stapel, rekende af, en verdween in het inmiddels donker.

lutek Maandag 25 November 2013 at 9:57 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.