Wooden Saints Revisited

Zoals altijd als de band Wooden Saints niet op het hoofdpodium van Pinkpop speelt, staan ze op een kluitje. Dat is omdat ze met zovelen zijn. Bij de opkomst is het al oppassen geblazen. De opkomst is van te voren nauwkeurig doorgesproken, stap voor stap gepland en uitentreuren geoefend. Avonden vergaderen is eraan vooraf gegaan. De opkomst geschiedt namelijk in een bepaalde volgorde waar onmogelijk van afgeweken kan worden. Als 1 van de bandleden er met zijn hoofd een seconde niet bij is, kan zo het hele optreden worden afgeblazen.
De bandleden zijn als tegeltjes in een schuifraampuzzel. Er kan er maar 1 tegelijk bewegen en wel volgens een bepaald patroon. Maar doordat veel van de leden meerdere instrumenten bespelen, wisselen ze tussen de nummers nogal eens van plaats. Dus de puzzel is er niet zomaar eentje met 1 oplossing, nee nee, de oplossing verandert telkens. Ik ken iemand die het laadplan maakt voor boten van een middelgrote containerrederij en die heeft me - off the record - toegefluisterd dat hij maar wat blij met zijn baan is wanneer hij de podiumplanning van Wooden Saints onder ogen krijgt.


(foto: Wim Barzilay)

Het publiek krijgt het misschien niet mee, maar ongetwijfeld zullen soms bepaalde nummers niet worden gespeeld omdat een bandlid net even de weg verspert voor een ander. Ook is het bijkans uitgesloten dat verzoeknummers worden gehonoreerd. Platypus, bijvoorbeeld, mijn lievelingsnummer, ik heb het deze avond niet gehoord. Wel hoorde ik veel andere mooie nummers. De hele nieuwe elpee werd gespeeld (in een bepaalde volgorde, uiteraard).
Tegen het eind van het optreden liet Viktor ons weten dat hij niet samen met Arjen alle nummers had geschreven, zoals op de eerste plaat, maar dat deze keer de democratie had toegeslagen. 'En het volgende nummer is daar met name een voorbeeld van', voegde hij eraan toe.
Nog voor de eerste noot klonk, nam ik mij voor om na afloop te laten weten dat wat mij betreft zo snel mogelijk de dictatuur weer mocht worden ingevoerd, maar zag daar van af omdat het nummer helemaal niet tegenviel, en belangrijker, omdat ik het vermoeden had dat het publiek een leuke flauwe grap niet echt zou kunnen waarderen.
Zelfs met een 10-koppige band zouden dingen persoonlijk kunnen worden opgevat; natuurlijk niet door de band zelf maar door meegereisde familieleden. Men heeft nogal een toegeknepen kont tegenwoordig. Maar dat heeft niets met de band te maken dus laten we snel nog even terugkeren naar Rotown, want dat is waar we waren.


(foto: Florian Pak)

Ik groette de dame van de boekingen, die ik ook regelmatig in Velvet Records zie. Gottogot hoe heet ze nou ook alweer? Ik kon andermaal niet op haar naam komen en zag derhalve af van de aanbieding van een drankje.
Viktor liet ons ook nog weten dat 1 bepaald bandlid vanavond niet aanwezig was, wegens muzikale bezigheden elders. Wacht eens, dus eigenlijk zijn ze met 11 man. En nu ik erover nadacht, kreeg ik het sterke vermoeden dat ik nog andere onbekenden zag (in vergelijking met het concert van vorig jaar) tenzij er een paar leden heel erg heftig naar de kapper waren geweest. Reken daarbij dat er in de studio nog allerlei gastmuzikanten meespelen, en dat de helft van de huidige bandleden ook nog eigen bands hebben, ofwel meedoen aan andere projecten, en je kunt wel nagaan dat wanneer ze écht eens groot zouden uitpakken ook het hoofdpodium van Pinkpop te klein voor ze is.
Maar dat ze daar eens zullen staan, hoop ik van harte.

lutek Maandag 23 December 2013 at 11:03 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.