Zig Zag City

Vorige week was er in de stad een...
Ehh...
Sorry, ik had misschien de website nog eens na moeten lezen voordat ik met dit stukje begon. Ik weet niet of ik moet zeggen dat er een festival was, of een manifestatie, of een tentoonstelling, of een presentatie, of nog iets anders. Ik zou het een gebeuren kunnen noemen, ware het niet dat er niet werkelijk iets gebeurde. Of een fenomeen, ware het niet dat er niets fenomenaals was te ontdekken. Een ontdekkingsreis wellicht? Ja, laten we het daar op houden.
Vorige week was er in de stad een ontdekkingsreis (ware het niet dat het niet alleen vorige week was; mij was het echter onduidelijk wanneer 'het' begon en stopte.)

Deze ontdekkingsreis vond plaats kriskras door Rotterdam. Hoewel plaatsvinden misschien wat te groot is uitgedrukt. 'Het' vond louter plaats door aanwezigheid van publiek. Wie tot het publiek gerekend moest worden was nogal onduidelijk. Liep je door de stad te banjeren met een folder van de organisatie in je hand, dan was je publiek. Liep je door de stad te banjeren zonder folder dan was je het niet. Terwijl je dezelfde dingen zag.
Ik geloof dat dat de essentie van het ongebeurende gebeuren was: dingen zien. Je stad zien met andere ogen. Een soort bezigheidstherapie voor de van de natuur vervreemde stadsmens, levend in en tussen beton. Mogelijk dat daarom de kubuswoningen waren opgeluisterd met palmen en ander exotisch groen, wat dan wel weer als neveneffect had dat je naar de tropen ging verlangen, juist weg van de grote stad. 

Door omstandigheden had ik juist een week eerder zelf al een vergelijkbare stadswandeling gemaakt. Een wandeling waarop ik ook mijn ogen goed had opengehouden. Nota bene deels via dezelfde route als nu. Maar nu werd ik begeleid door een dame die medeverantwoordelijk was voor het organiseren van deze ontdekkingstocht. Nu was ik een officiële deelnemer aan Zig Zag City.
Zo'n naam biedt een uitgelezen kans om willekeurig welke route te lopen, doch beperkten wij ons tot één der van te voren uitgestippelde, althans dat was de opzet. De route begon ergens waar je alleen kon komen door eerst de halve route terug te lopen, zodat je niet zeker wist of je tijdens dat eerste gedeelte al goed om je heen moest kijken of dat pas vanaf het beginpunt te doen. We besloten tot het eerste, zodat we goede reden hadden om, op het beginpunt aangekomen, direct van daar af een niet voorgeschreven route te nemen.
Op zeker moment stond ik op een punt waar ik nooit eerder had gestaan een richting op te kijken die ik nooit eerder had op gekeken en zag gebouwen vanuit een hoek die geheel nieuw voor mij was. Prachtig, riep ik uit, kijk toch eens naar die vormgeving, zo had ik dat nog nooit gezien. Vanaf hier kregen bekende gebouwen een geheel nieuw gezicht. Helaas deden die gebouwen helemaal niet mee aan het programma zodat we maar weer snel doorliepen.

In de folder werd een zekere publieksparticipatie verwacht. De tip om een gebouw te bekijken is altijd een goede. De suggestie zomaar ergens op nummer 66 aan te bellen of ergens een brief in een boom te stoppen niet. We besloten om consequent te zijn en onze acties te beperken tot lopen en rondkijken, het participeren kon ons gestolen worden.
Om de waan van een stad te zien met andere ogen kracht bij te zetten, zetten wij ons na afloop op een terras in de volle zon alwaar wij de dag bespraken. De dag, de week, het hele leven en nog meer. De kracht die hier werd bijgezet was er één die ons op vakantie deed wanen, een zonnige, van het Zuid-Europese soort.

lutek Maandag 09 Juni 2014 at 12:56 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.