Chrome

Levende legendes hebben er een handje van maar niet te overlijden. Hoe het komt dat iemand de betiteling 'levende legende' krijgt is discutabel. Hij of zij zal in het verleden een enorme impact hebben gehad op de tijdgeest, de muziek of een andere der schone kunsten. Het is misschien leuk om derhalve, al dan niet subjectief, als legende te worden bestempeld. Maar ja, maar ja, maar ja... je leeft nog hè, dus echt legendarisch ben je niet. Weet je wat, we maken een levende legende van je.
Ongetwijfeld goed bedoeld maar eigenlijk wil het zoveel zeggen als: "We hadden reeds 20 jaar geleden verwacht dat je de pijp uit zou gaan, ben je er nu nog steeds?"

Als je Chrome als band in zijn geheel als legendarisch beschouwd, en goed beschouwd kun je niet anders, zou je de aanduiding 'half levend legendarisch' kunnen gebruiken. Maar je kunt ook zeggen dat het gewoon een fijne avond muziek opleverde en er verder niet al moeilijk over doen.
Damon Edge nam al 20 jaar geleden het zekere voor het onzekere door vroegtijdig te overlijden, maar Helios Creed kabbelt rustig door waar hij gebleven was. Na 15 jaar was hij weer eens in Rotterdam.

In Club Vibes was het een feest der herkenning van voornamelijk mensen die ik niet kende. Ik had ze kunnen kennen, had ik iets eerder het levenspad bijster geweest, een achterstand die ik nu natuurlijk nooit meer inhaal, al doe ik nog zo mijn best. Maar ook wie ik niet echt kende, kende ik van gezicht, van hier en daar, van vroeger en later, van Vlerk en Dodorama, van Rhythm en Willens & Wetens, van weetjenog en hoeishetmetjou. De helft van de aanwezigen kon je met gemak bestempelen als uitschot, een zootje ongeregeld. Even gemakkelijk kon je ze bestempelen als de enige mensen die zich werkelijk niets aantrekken van de rest van de wereld, zich niet druk maken om wat mensen van hen denken, vrij zijn in geest, en nog nooit een vlieg kwaad hebben gedaan. Je kon wel stellen dat het publiek minstens zo half levend legendarisch was als de band.
De beveiliging verveelde zich zelden zo als op deze avond.

Niet iedereen heeft de muziek van Chrome de afgelopen 40 jaar op dezelfde manier beleefd. De één zei me dat hij het niet aandurft om het op te zetten als er iemand bij hem op bezoek komt, de ander vertelde eens een plaat te hebben weggedaan omdat hij gek werd van twijfel en verwarring aangaande het aan te houden toerental ervan, en de volgende was 30 jaar jonger dan de gemiddeld heersende leeftijd en was louter op het halflegendarische aspect van de avond afgekomen. Zelf draai ik nog regelmatig hun muziek en liefst maar meteen een handvol platen achter elkaar.
Het is afwachten wie er over 15 jaar van nu als volbloed legendarisch kan worden bestempeld en wie nog steeds als half c.q. levend.

Trouwens, het optreden van Chrome was geweldig maar dat hoeft geen betoog.

lutek Vrijdag 20 Juni 2014 at 10:30 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.