After You. No No, After You.

Boodschappen doen behoort tot de essentiële bezigheden na terugkeer van een vakantie, zeker van één van 3 weken. Maar niet in staat fatsoenlijk (noch onfatsoenlijk) te bewegen, heb ik mij de eerste week thuis zonder actuele aanschaf getroost met verorberen van soep en brood, en heb ik een Chinees laten bezorgen, een hele.
Vandaag was er zodanig veel verbetering in de motoriek waar te nemen dat een expeditie naar de AH gerechtvaardigd was.
Onderweg meenden mensen dat ik uitblonk in Canadese aardigheid wanneer ik links, rechts en door het midden iedereen voor liet gaan die voorrang wilde of nam, voor zover zij iets konden menen want de meeste mensen hebben in het geheel niet door dat ze iedere wakkere minuut hun medemens de gang blokkeren. Maar zij die het meenden waren abuis: ik was simpelweg nog niet geheel in staat zo te slalommen als ik gewoonlijk gewoon ben.
Het was hoofdknikken hier en gebaarmaken daar. After you. After you.
Geen Canadezen kwamen op mijn pad, gelukkig; die zou ik herkend hebben aan een welgemeend 'No no, after you', wat de expeditie minimaal 2 maal zo lang zou hebben doen duren.

De afgelopen dagen bewoog ik mij over straat als iets wat er uitzag als een kruising tussen Charlie Chaplin (de benen) en de meneer die aan het begin van de videoclip 'Dreadlock Holiday' van 10CC over het strand loopt (de armen), als u zich die nog kan herinneren. Trouwens ook als u zich die niet meer kan herinneren.
Ik zou mijn bewegingen clownesk kunnen noemen, ware het niet dat ik die bepaalde kwalificering wil bewaren voor de beschrijving van mijzelf in het algemeen en van mijn schoenen in het bijzonder tijdens een bepaald traject van de bergloopvakantie toen ik gympies droeg waarvan de zool en rest van het schoeisel louter bij elkaar gehouden werden door stukken duct tape dat niet erg lang bestend bleek tegen de veelvuldig te nemen sneeuwvelden ter plaatse, wat een zeker hilarisch geflipflop tot gevolg had.

Mijn lichaam begreep mij niet, en wellicht is andersom ook waar.
Nu voel ik mij beter, ik kan zitten, lopen, staan, en ik geef het nog een nacht of 4 en dan kan ik ook weer een beetje normaal slapen.
En om de hoerastemming nog wat op te schroeven, ik kan ook weer normaal koffie drinken, want er is nu weer koffiemelk in huis. Hoera!

lutek Zaterdag 26 Juli 2014 at 5:02 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , , ,

twee reacties

Gerard .
Grappig verhaal !
Gerard . , - 26-07-’14 19:11
Betty
Ik moet nog één situatie tegenkomen waarin duct tape geen uitkomst biedt !
Betty, - 27-07-’14 20:09
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.