Mank

Terwijl ik met de 23e roman van Herman Brusselmans op de bank lig - Kafka's verzameld werk lees ik in bed, en naast het bad ligt iets van Hotz; ik geloof dat ik die pakte omdat ik er een spontaan rijmpje van in mijn hoofd kreeg, iets met klotsen en Hotzen, maar zeker weten doe ik het niet want toen ik probeerde het rijmpje bewust naar boven te halen, lukte het me niet er een mooi kloppend geheel van te maken - bedenk ik dat ik zelden zo veel heb gelezen als in de voorbije en nog voordurende weken. Dat ik hierdoor juist op dit moment niet langer geconcentreerd aan het lezen ben, doet niets af aan de constatering.
Ik tob met rug en linkerbeen en kan de pijn slechts verlichten door te lopen en te liggen. Zitten lukt niet goed.
Wat zegt de dokter? De dokter zegt dat ze heerlijk is uitgerust en komende week met frisse moed de wachtkamer tegemoet zal treden. Nog even geduld.

Nu ik toch ben afgeleid - ik zal straks 2 bladzijden terug herbeginnen lezen - vraag ik mij af hoe het komt dat ik de laatste tijd opeens zoveel mensen mank zie lopen. Is het dat ik er meer oog voor heb omdat ik zelf mank loop? Is het omdat ik er meer op let omdat ik drie maal langzamer loop dan normaal (overigens nog altijd sneller dan veel winkelend publiek en andere straatgewoel want on-ge-fokking-lofelijk wat lopen mensen over het algemeen bizar achterlijk langzaam, om gek van te worden, je wilt ze allemaal een schop onder hun reet geven) en daardoor simpelweg meer mensen tegenkom? Is het in de mode?
Ik weet het niet. Maar inderdaad, er lopen toch machtig veel mensen mank of scheef of raar.
Nu probeer ik - zoals het geloof ik hoort - mij zo normaal mogelijk voort te bewegen, langzamer maar niet anders. Niet toegeven aan het euvel anders creëer je nieuwe euvelen, die elkaar dan ook nog eens gaan versterken en beïnvloeden zodat het de dokter binnen korte tijd onmogelijk wordt de verschillende kwalen afzonderlijk te identificeren, een rolstoel tot gevolg.

Gelukkig hou ik van lezen. En gelukkig hou ik van lopen. Er staat een concert op het programma, het bezoek waarvan hopelijk therapeutisch zal werken. Ik zal denkelijk de hele avond door de zaal heen lopen, liever dan op 1 plek stil te staan. Als er veel publiek is, geeft dat mogelijk wat moeilijkheden. Is er weinig publiek zal men denken dat ik niet goed bij mijn hoofd ben, een gedachte die ik niet wens te bestrijden.
Ik blader terug en lees verder.

lutek Zondag 31 Augustus 2014 at 11:44 am | | default
Gebruikte Tags: ,

twee reacties

Sonja
Het is net als een nieuwe auto kopen. Je hebt een auto op het oog en ineens zie je dat model in die kleur overal rijden! Dus ook met mank lopen heb ik gemerkt... Sinds een paar maanden loop ik met moeilijk..zelfs met krukkengaat het erg lastig. Maar sindsdien zie ik ineens dat ik niet de enige ben. Waar het voorheen niet opviel dat mensen mank lopen, zie ik het nu ineens overduidelijk!
Sonja, (URL) - 12-04-’16 09:23
Lutek
Het moet besmettelijk zijn.
Lutek, - 12-04-’16 18:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.