Een Festival

Dat ik het festivaloverzicht verlies, het programma niet begrijp en door de bomen het bos niet meer zie, ligt uiteraard aan mijzelf. Tanende interesse, dalend enthousiasme, naderende ouderdom. Het zal allemaal wel.
Uitbreiding van festivalactiviteiten komt mij rommelig voor. Ik probeer, waarschijnlijk onterecht, een zekere lijn te ontwaren in de kluwen van bezigheden. Ooit was ik op een feestje bij iemand thuis, er waren veel mensen, veel gesprekken, iemand ging in de lamp hangen, er was een spontaan tafeltennistoernooi; halverwege de avond sprak ik de aanstichter van het feestje en vroeg hem wat de aanleiding precies was, een verjaardag, een diploma, een enge ziekte desnoods? Hij keek me glazig aan... nee gewoon... een feestje. Plotseling leek mij het beroep van kluizenaar een aanlokkelijke.

Voor de deur van De Waalse Kerk was het een drukte van belang. Diverse belangenorganisaties raakten slaags. Voorstanders van '24 Uur Cultuur' hadden zich aan de kerkdeur geketend en versperden de weg voor de doelgroep 'Openmonumentendag'. Maar gewiekst als zij was, schoot het publiek van 'De Wereld Van Het Witte De With Kwartier' massaal via de zij-ingang de kerk binnen. Al wist niemand helemaal zeker wie nu de organisator was van het optreden van Half Way Station in de kerk, het deerde de band niet in het minst. Zij gaven een prachtconcert. En daarna nog eens. En ook nog 's avonds. Twee keer. En de volgende middag. En nog een keer.
Als een activiteit 6 maal plaatsvindt, is het voor mij duidelijk. Dan heeft het de status bereikt van festivalonderdeel. Dan vraag ik mij niet meer af wat het in hemelsnaam met de rest van het festival te maken heeft, zoals ik met de meeste andere zaken deed die in hetzelfde kader waren georganiseerd, door welk festival dan ook.

Van de 6 optredens heb ik maar de helft meegemaakt. Je zou kunnen zeggen dat ik slechts een halve groupie ben. Over 2 maanden komt de nieuwe plaat ('Dodo') uit van Half Way Station. De nieuwe nummers werden nu alvast gelanceerd, en er was een speciale single uitgebracht die ik uiteraard aanschafte. Alsook een speciaal t-shirt. En zelfs een paar sokken. Okay, je zou kunnen zeggen dat ik wel een hele groupie ben.
Inmiddels heb ik de nieuwe nummers vaak genoeg gehoord om ze niet meer nieuw te vinden, zodat ik mogelijk nog voor het verschijnen van de nieuwe plaat, al zal gaan zeuren om nog nieuwere nummers. Wie weet krijg in een stadionverbod, of hoe zoiets ook heet in de wereld van de popmuziek, het hoogst haalbare voor de groupie.

lutek Zondag 14 September 2014 at 10:45 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.