Het Belang Van Billen

Ter voorbereiding op mijn bezoek en publieksparticipatie aan het jaarlijkse Minifestival aan de Dijk had ik laatst vreselijk last van mijn rug zodat ik door de huisarts naar de fysio werd verwezen. Hier kreeg ik oefeningen te doen ter rechting van rug, versteviging van bekken en training van benen. De spinnen in het web van deze oefeningen zijn de billen, die moeten goed worden samengeknepen. Je kunt tal van oefeningen verzinnen en uitvoeren, maar alles begint bij en gaat uit van de billen. Heb de bilspieren gespannen en bekken, rug en benen functioneren binnen korte tijd weer naar behoren.
Om zeker te weten dat ik de bilspanning goed op peil zou houden de hele dag, had ik ook nog de avond tevoren een gerecht gemaakt waarin een bekertje net niet meer te vertrouwen crème fraîche was verwerkt. Ik nam geen risico.

Behalve de bekende vaste onderdelen van het minifestival - goed weer, gezellige mensen, niets-aan-de-hand-muziek, dichters, spannende verhalen en vreemde toneelstukjes - was er dit jaar ook gekozen voor enkele extra ingrediënten: bij-nader-inzien-toch-net-wel-iets-aan-de-hand-muziek en een cursus 'Hoofse Manieren'. Dit was het onderdeel waarvoor ik al 3 maanden volop in training was.
Voordat we door de instructeur goed en wel welkom waren geheten was daar reeds het magische woord: billen. Zie je wel, dacht ik, daar draait alles om. Ik voelde dat ik een thuiswedstrijd speelde en ging scoren.
De groep liet zich met matig resultaat instrueren in de Hoofse Manieren: billen op spanning, rug recht, kin omhoog, niet lopen maar schrijden, een dame begeleid je zó, een heer behandel je zó, en de kunst van het geluidloos applaudiseren. Oude tijden herleefden en ieders gemoed bloeide op.

Ik was oprecht teleurgesteld dat ik de finale niet haalde. Een volgende keer zou ik nog harder moeten trainen. Ik zocht troost bij het terraspodium waar Alexander Franken (of Alex Ef; net welke van zijn facebookpagina's je het eerst tegenkomt) het volkslied op Haagsche schoolse wijze nieuw leven inblies en de dames Ukuladies op Hawaiiaanse schoolse wijze grootmoeders recept voor de appelkruimeltaart bezongen.
In de verte hoorde ik hoe een volgende groep publiek [er was elk half uur een festivalrondgang van ruim een uur] was aangekomen bij het onderdeel paardrijles, gegeven door de altijd overtuigende Aldo de Jong. Hij was zo overtuigend dat zijn publiek met gemak het terraspodiumpubliek overstemde in hun uitvoering van 'Er staat een paard in de gang'.
Het is heel goed mogelijk dat ik het zojuist genoemde nader dien uit te leggen voor het betere begrip van hen die niet aanwezig waren op het minifestival. Echter - en ik spreek mijzelf hier niet tegen - voor het begrip van hen die niet aanwezig waren, is het wellicht verstandiger dat ik dat niet doe. Zij die niet aanwezig waren, kunnen veel beter volgend jaar gewoon wel aanwezig zijn.

lutek Zondag 28 September 2014 at 9:59 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.