Popronde 2014

Het was een ouderwetse Popronde dit jaar, in de zin dat ik vooraf een heus programma uit het spoorboekje had gefilterd en me daar grotendeels nog aan hield ook, hetgeen resulteerde in bezoek aan maarliefst 7 optredens door 6 bands. Zal ik voor de grap hierover eens chronologisch te werk gaan?
De avond begon met het vergeten van mijn programma. Of nee, de avond begon met het overslaan van het middagprogramma omdat de dag anders veel te lang zou duren.
Verdomme, ik ben nu reeds de chronologie kwijt, terwijl ik die gisteren nog zo te vriend hield, al geef ik toe dat tijdssprongen gemakkelijker te maken zijn in een verhaal dan in de verhaalde belevenissen zelf, want behalve mijn programma had ik ook mijn Tardis niet bij me.
Gelukkig stond bij de deur van het eerste te bezoeken adres direct al een Poprondemedewerker met extra spoorboekjes te zwaaien. Ik verlichtte zijn taak met factor één.

Omdat ik niet aan recensies doe zal ik de naam van de eerste band niet noemen, me slechts beperken tot de vaststelling dat de leden van deze band in hun nog jonge bestaan nu al flink aan een imago hebben gebouwd en daarmee waarschijnlijk nog jaren voort kunnen. Het wordt wellicht tijd voor de volgende, revolutionaire stap: nummers schrijven.
Snel naar De Riddert alwaar een mooizingend duo heren geen enkele last ondervond van rammelende glazen, voorbijlopende bezoekers, bestellende drinkers en zo meer. Geen vermeldenswaardig feit, denkt u? Dan denkt u mis en bent u 2 jaar geleden niet bij het Poprondeconcert van omhooggevallen huilebalk Dotan geweest. Dotan - zo vertelde me de uitbater van het etablissement waar het concert plaatsvond me later - is de enige in de gehele historie van de Popronde geweest die achteraf zijn beklag deed bij de organisatie aangaande de erbarmelijke omstandigheden waarin hij zich die avond bevond: mensen waagden het zowaar te ademen tijdens zijn concert, verschrikkelijk! En dat terwijl iedereen weet wat een gevoelige jongen het is, en iemand voor wie eenieder in het stof zou moeten kruipen...
Eh... ik geloof dat ik afdwaal. En bovendien komt het nu nooit meer goed met die chronologie waar je tegenwoordig zoveel over leest.

Rotown had de klapper van de avond te pakken: PAUW. De eerste die een Witteman-grap maakte gaf ik een zaai voor zijn harsens. Gelukkig verstond ik niet wat mensen om mij heen zeiden; het voordeel van luide muziek. Of toch, de 2 hoofdorginisatoren van de afdeling Popronde Rotterdam stonden naast me en vertelden dat PAUW later op de avond nog een optreden zouden geven. Mijn spoorboekje leek te ontsporen.
Als ik op de zaken vooruit mag lopen - de chronologie kan nu echt naar de vuilstort - die 2 organisatoren kwam ik deze avond zo vaak tegen dat ik vermoed dat ik per ongeluk of expres precies de krenten uit de pap heb bekeken. Dát, of zij beperkten zich net als ik tot één bepaalde hoek van de stad (omdat je nu eenmaal onmogelijk alle 40 bands kunt zien en elke minuut die je over straat loopt te rennen is een minuut waarin je geen muziek kan horen).
PAUW klonk als een kruising tussen Rush en Black Sabbath, maar u mag ook 2 andere bands noemen als dat u beter schikt. Toch, als u van genoemde 2 bent gecharmeerd, bent u dat ook van PAUW. Sterker nog, die vergelijking is zo'n rare en ver uit elkaar liggende, dat ik met wiskundige zekerheid kan zeggen dat als u niet gecharmeerd bent van de 2 genoemde, u dus óók van PAUW bent gecharmeerd! Hoera voor de wiskunde in al zijn onweerlegbaarheid.
(U mag dit thuis gerust even narekenen.)

Ik verzuim te vermelden dat ik ook nog stukjes Indian Askin en Sunday Zombies heb gezien anders wordt het allemaal te onoverzichtelijk. We rennen naar LOUD, andermaal in hoofdletters, vraag me niet waarom.
Hier speelde Cosmic U, de band die ik als eerste aan had gekruist in mijn vergeten spoorboekje. Dat wil zeggen, als eerste van de serie bands die ik had aangekruist. Dus niet dat ik de eerste was van alle mensen die deze band hadden aangekruist want het is zeer wel mogelijk dat anderen mij daarin voor waren, zij het dat die andere mensen dat niet in mijn spoorboekje hadden gedaan maar in dat van hun zelf. Anders had ik dat wel gezien natuurlijk.
Cosmic U deed haar naam eer aan, al heb ik zelf geen idee wat ik daarmee bedoel. Over dit fenomeen napeinzend begaf ik me andermaal naar PAUW, die nu in De Witte Aap speelde.
De Popronde dreigde zo langzamerhand op een Bierronde uit te lopen. Zeker toen ik tot besluit De Riddert nog eens aandeed waar de laatste band al aan het afbouwen was. Ik liep achter de feiten aan en als het eenmaal zo ver is, komt het niet meer goed. Ik plofte neer en bracht een toost uit op een geslaagde Popronde.

lutek Zondag 09 November 2014 at 9:18 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.