Lasergame

De tijd die het nu is [eigenlijk 52 uur geleden], per autolift thuisgereden, tot de tijd die het zou zijn geweest als ik gebruikmakend van openbaar vervoer zelf thuis had moeten komen, een klein uur in de toekomst [eigenlijk 51 uur geleden], gebruik ik om verslag te doen van deze avond, niet alleen omdat ik vermoed dat diverse mensen een verslag verwachten, al waren ze er zelf bij, maar ook omdat ik dit uur eigenlijk kado heb, als mij toegestaan is dit op deze manier te zien, en waarmee dit uur beter te gebruiken dan dit?
Anders dan ik vooraf hoopte, heb ik niemand beschoten. Wel heb ik mooie verhalen gehoord van mensen die wel anderen hebben beschoten. Maar ja, aangezien ik die mensen niet meer hoef te vertellen wat ze mij vertelden, zal ik hier niets over zeggen. Om maar te zwijgen van het feit dat ik misschien niet alles even nauwkeurig heb onthouden van wat ze mij vertelden, wat met name vervelend is voor iemand als ik; ik die toch vooral bekend sta om mijn waarheidsgetrouwe verslagen van het leven in het algemeen en van werkgerelateerde bedrijfsuitjes in het bijzonder.
Wat een prachtige frase overigens, werkgerelateerd bedrijfsuitje, die nog klopt ook: het betreft hier een uitje van een bedrijf waarbij ik zelf niet werkzaam ben maar waarmee ik wel te maken heb in mijn dagelijkse werkzaamheden. Dagelijkse werkzaamheden die doorgaans niets van doen hebben met het omleggen van de in harnas gehesen medemens.

Maar ik deed dus niet mee met het laserspel. Ik was veel te bang mezelf of anderen te verwonden met het speelgoedwapen. Niet door het afvuren ervan maar doordat ik er iemand mee in het gezicht zou slaan. Voor zover ik iets zag, zag ik voor me hoe ik wankelend van wolligheid in hoofd, lijf en leden, tegen wanden en deuren op zou lopen, over mensen zou struikelen, mezelf staande zou proberen te houden en daarbij vervaarlijk het vuurwapen als evenwichtsstok om mij heen zwaaiend de leden van zowel de groene als de rode partij één voor één en soms met een paar tegelijk omlegde. Het ergste is dan nog wel dat mijn aldus verkregen, geweldige score naderhand niet eens op het uitslagenformulier te lezen zou zijn. Nee, het was voor iedereen beter dat ik niet meedeed.

Ik bleef in de gezamelijke ruimte van het complex en liet het slap ouwehoeren een aanvang nemen, waar helaas geen punten mee waren te verdienen maar wat mij alleszins gemakkelijk afging. Zo stelde ik voor een combinatie van karten - het complex beschikt ook over een kartbaan - en lasergamen te organiseren. Al wie probeert je in te halen, schiet je overhoop.
De combinatie boksen en schaken bestaat al, de biathlon bestaat al, waarom niet deze combinatie, vooral ook omdat de beide elementen in veel van dit soort complexen reeds aanwezig zijn? Ik voorzag een enorme populariteit.
Zo nu en dan verliet een groep deelnemers ons om hun leven te riskeren in de loopgraven en keerde een andere groep zwaar gehavend terug. Eerste hulp moest onmiddellijk aan de bar worden toegepast. De bezigheid van het mensen omleggen maakte dorstig, zo veel was duidelijk.
Welke ploeg uiteindelijk gewonnen heeft, is me niet geheel duidelijk geworden. Ik denk de rode of de groene maar het kan ook andersom zijn. Van één dame hoorde ik dat zij maarliefst 18 keer was neergeschoten door één en dezelfde persoon. Iemand had kennelijk nog een appeltje te schillen.
Naderhand werd er gegeten en nagepraat en zelfs al vooruit gekeken naar volgend jaar. Tijd genoeg dus om enkele vetes te kweken en die t.z.t. uit te vechten.

lutek Zondag 16 November 2014 at 01:09 am | | default
Gebruikte Tags: ,

twee reacties

Vincent
er zit een schrijver in je verborgen ... top.
Vincent, - 17-11-’14 11:11
Lasergamen
Erg leuk blog!
Lasergamen, (URL) - 19-03-’15 15:15
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.