Perfume Genius

Al maanden keek ik uit naar het concert van Perfume Genius in Bitterzoet te Amsterdam. Nog bijna was ik niet gegaan, uit protest, omdat ik er daags voor het concert achterkwam dat hij anderhalf jaar geleden gewoon hier om de hoek in Rotown had gespeeld, waarschijnlijk voor 2 man en een paardenkop. Hoe durf ik dat niet geweten te hebben!
Per supersnelle trein, per metro en per drafjes tussenbeide geraakte ik te vroeg in Amsterdam, al zullen velen menen dat je nooit vroeg genoeg in Amsterdam kunt zijn. In de Bulldog mocht niet gerookt worden, alleen geblowd. Jammer, maar aangezien er toch niet gedronken mocht worden, liep ik beter even verder. In Doors mocht gerookt, geblowd en gedronken worden. Naast me ving ik op: "Oh so you are from Amsterdam yourself? I've never met anyone here from Amsterdam before who smoked."
Dat klonk bekend: op de Euromast kom je ook zelden mensen tegen die in Rotterdam wonen.

Nog altijd te vroeg stapte ik Bitterzoet binnen, liep tegen een poster aan van het optreden van de avond en informeerde direct naar de mogelijkheid deze van de muur te mogen halen. Omdat ik er tegenwoordig niet meer uitzie als iemand van 12, werd mijn motivatie deze poster boven het bed te hangen eerst grondig tegen het licht gehouden, wat ik met een kort handgebaar uiteenzette, tot zichtbare gruwel en afgrijzen van de portier die me de papieren aanprijzing onmiddelijk in de hand drukte om maar zo snel mogelijk van mij af te zijn.
Mooi, nu zou ik er alleen nog even 4 handtekeningen op moeten laten zetten en dan had ik een eerste aanvulling op de verzameling concertprullaria sinds... Ik kon me de laatste keer niet heugen dat ik met zo iets banaals aan het leuren was geweest.

Het concert was het concert van het jaar. Dat was ook niet zo moeilijk. Ik zie niet zo veel concerten van het jaar. Gemiddeld slechts 1 in 12 maanden tijd.
Na afloop liep ik verschrikkelijk enthousiast te zijn, iedereen te vragen of ze ook zo hadden genoten, en hield tevens de deur backstage in de gaten omdat ik de poster nog wilde laten bevlekken.
Backstage was een groot woord, zo bleek toen ik het even later van de andere kant probeerde te benaderen. Om het smalle gebouw heengelopen keek ik door de achterdeur zo de zaal weer in. Verdomme, ze waren gevlogen. Of misschien hadden zij zich in verticale richting uit de voeten gemaakt. Inmiddels kwam ik er achter dat ik niet eens een pen of stift bij me had, dus waarschijnlijk was het maar beter dat ik de heren bandleden was misgelopen. Bovendien had ik meneer Perfume Genius zelf de afgelopen weken consequent Mark in plaats van Mike genoemd wat ook al niet getuigd van al te grote betrokkenheid. Nee, ik was geen 12 meer en ik moest de volgende ochtend gewoon weer naar kantoor.

lutek Zondag 23 November 2014 at 10:32 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.