Vogelplas Starrevaart

Er waren zwarte ibisen gesignaleerd bij Vogelplas Starrevaart. Komen die dan in het wild voor in Nederland? Nou, nu dus wel. Nadat ik in 2014 heb gehoord dat er in ons land kraanvogels, pelikanen en flamingo's zitten, kijk ik nergens meer van op.
Het is voor het eerst dat ik me in de keuze van plaats van vogelwandeling liet leiden door een waarneming. Als zulks gebeurt ben je volgens mij onherroepelijk voorbij een bepaald station. Het feit dat ik me dit realiseeer, maakt de zaak niet minder ernstig.
Erop af.

Ik was even goed voorbereid als altijd, dat wil zeggen dat ik nauwelijks een idee had van weersgesteldheid of route. Ik klooi altijd maar wat aan. Dat geeft ook niet. Dit alles geschiedt in de wetenschap dat ik me toch nooit zal kunnen meten aan echte vogelaars: ik heb er niet de camera voor, niet het geduld, niet de kennis, niet het geheugen, en bovendien combineer ik vogels kijken immer met wandelen. Geen van u zal mij ooit 8 uur op 1 plek zien zitten vernikkelen met een camera ter grootte van een tank om maar die ene foto te maken die een dergelijke inspanning vergoedt, al was het alleen maar omdat u wel iets beters te doen heeft dan mij in zo'n positie waar te nemen.
Ik reisde per metro en fiets. Terwijl ik 1 van de genoemde 2 vervoersmiddelen op een geïmproviseerd beginpunt parkeerde, dacht ik aan de wandeling van een week eerder: na een ochtend rondbanjeren had ik mij vastgelopen in drasland en moest derhalve de rest van de wandeling met natte schoenen, sokken en voeten verder lopen. Dat zou me niet weer gebeuren.
Inderdaad gebeurde dat niet. Het gebeurde deze keer al na 200 meter. Een stuk weiland/bosland was verraderlijk modderig, tot aan de knieën toe (van onderaf gemeten). Vanaf nu tot en met de toekomst zal ik kaplaarzenadviesbordjes zeer serieus nemen. Een passerend stel vroegwakkere hardlopers zag me langzaam wegzinken in de drek maar aangezien ik hen vrolijk toezwaaide en deed of het de normaalste zaak van de wereld was hier op deze manier rond te soppen, liepen zij gewoon door, zelfs bijna zonder om te kijken.

Een plasje met 8 eenden en een meerkoet had zich schuil gehouden voor het alziend oog van googlemaps, zodat ik bij het zien van dit plasje concludeerde dat dit dé plas moest zijn. Het kon wel eens een kort ochtendje worden. Maar ik bleek gelukkig abuis: de echte plas was een stuk verderop. Aha, dit was het betere werk.
In een vogelhut betrapte ik een echte vogelaar met een camera ter grootte van een tank die heel hard bezig was geen enkele foto te nemen. Nadat we elkaar 20 minuten zwijgend gezelschap hadden gehouden, hield hij het voor gezien. Ik kon mij niet onttrekken aan de indruk dat zijn vertrek iets met mijn aanwezigheid te maken had, ook al had ik geen idee op welke manier. Misschien was het het geluid van mijn telefoon geweest. Mijn broer stuurde me een bericht; het plingeltje waarmee de bezorging ervan begeleid ging, heeft hem wellicht in overpeinzing gestort omtrent de ornithologische herkomst ervan, en is hij daarom naar huis gegaan om uit te zoeken welke vogel toch dat eigenaardige geluid kon hebben voortgebracht.

Ik heb geen zwarte ibisen gezien. Ik had dat ook geheel niet verwacht. Het was maar een aanleiding geweest, een zogenaamde excuusibis.
Maar wel kan ik een nieuwe vogelplek aan mijn lijst toevoegen om in de lente of zomer opnieuw te bezoeken.

lutek Vrijdag 02 Januari 2015 at 9:08 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.